"Yıllar önce okuduğum işe yaramaz bir kitaptaki tek işe yarar cümle şuydu: İnsanın kullandığı ilk alet,başka bir insandır."
Reklam
Onun için, yüzüne asla belirleyici bir ifade takmamak için çabalıyor,ruhunun okunmasından,aklından geçenlerin anlaşılmasından korkuyordu.Eğer zihnindekiler de bilinirse geriye ne kalırdı? Bu nedenle ağlamamaya,kızarmamaya,dişlerini sıkmamaya,gülmemeye,kaşlarını kaldırmamaya,ellerini fazla hareket ettirmemeye,hatta terlemesini bile kontrol etmeye alıştırmıştı kendini.
Birden giderler fark etmezsin,
Kalbinde siren sesleri,
Ağlarsın belli olmaz,
Bu yağmurlar yüzünden...
Adını çok düşündüm. Bildiklerimden hiçbirini yakıştıramadım. Seni bulduğum gün, senden duyacağım. Bu yüzden tahmin etmeyi bıraktım. Şimdilik sana "sevgilim" diyorum. Umarım kızmazsın.
-Hakan Günday
Reklam