Reklam
"Yıllar önce okuduğum işe yaramaz bir kitaptaki tek işe yarar cümle şuydu: İnsanın kullandığı ilk alet,başka bir insandır."
Onun için, yüzüne asla belirleyici bir ifade takmamak için çabalıyor,ruhunun okunmasından,aklından geçenlerin anlaşılmasından korkuyordu.Eğer zihnindekiler de bilinirse geriye ne kalırdı? Bu nedenle ağlamamaya,kızarmamaya,dişlerini sıkmamaya,gülmemeye,kaşlarını kaldırmamaya,ellerini fazla hareket ettirmemeye,hatta terlemesini bile kontrol etmeye alıştırmıştı kendini.
Reklam