Sidra İbiş
@sidraibis
…
that no life lives forever;
that dead men rise up never;
that even the weariest river,
winds somewhere safe to sea.
Martin Eden
Martin Eden
Reklam
Charlotte Brontë ~JANE EYRE~Edebiyat
Kitabı bitirdim ama neler yaşadım, hissettim bu esnada ne siz sorun ne ben söyleyeyim halindeyim. Charlotte Brontë bize koca bir hayat yazmış. Şuan ben biriyle çocukluğundan itibaren tanışıp yetişkinliğine şahit olmuş gibiyim.
Nasıl bir yorum yapacağımı bile bilmiyorum. kolay kolay beni etkileyen bir kitaba denk gelemiyorum. Jane Eyre gibi bir kitaba hazırlıklı değildim. Severim ama yani diyordum. Okur geçerim herhalde?
Vakitsizlik sebebiyle kitabı çok uzun bir sürede okudum. Sanırım biraz da bu yüzden tüm duyguyu, öyküyü derinden hissedip irdeleme fırsatı buldum. Çok sevmekten ziyade çok beğendim ben bu kitabı. Baştan sona ince düşünen bir zekanın ürünü olduğu, anlatmak istediği şeylerin varlığı, duyurmak istediği sesi özenle işleyişi... Anlatamam size beğenimi.
Kitaba başladığımda böylesine naif bir anlatım ile karşılaşacağımı gerçekten hiç tahmin etmiyordum. Sayfalar birbiri ardına kadife sesli birinden kitabı dinliyormuşsunuz gibi kayarak ilerliyordu. Ve bu naifliğe, bu anlatım gücüne bayıldım. Bu güçlü anlatımda Charlotte Bronte’nin yaşadıklarının izi olduğu da çok açık. Zira kitap biyografik ögeler de içermekte.
Daha bebekken öksüz kalmış olan Jane Eyre, Yengesi ve onun çocukları ile zor bir çocukluk geçirir. Yengesi tarafından gönderildiği katı kurallar ile yönetilen Lowood Okulunda da kötü günler geçirmeye devam eder. Uzun yıllarını bu okulda geçirmek zorunda kalan Jane okul dışında bir hayatı tanımadığından dış dünya onun için bilinmezlikler ile doludur. Okuldan ayrıldığında ise Thornfield Malikanesine mürebbiye olarak gider. Bu malikanede onu bekleyen tek şeyin bir çocuk olduğunu sanan ve günlerinin yine tekdüze geçeceğini düşünüp hüzünlenen Jane ne kadar yanıldığının farkına varacaktır çünkü burada aşkı da tadacaktır. Evin efendisine aşık olan Jane bu aşk
Nikolay Gogol ~ÖLÜ CANLAR~Edebiyat
Benim bu kitapla ilgili geçmişim biraz kabarık aslında. Klasikleri, hep okumak istiyorum özellikle rus klasiklerini tanımak istiyordum, “Ölü Canlar” uzun süredir rafta tutup okumadıklarımdan biri. Okumamam, bana sürekli huzursuzluk verdiği için hiçbir şey
yapmak istemediğim şu günlerde okudum.
Gelelim kitaba, yalın dili, inişli çıkışlı, adeta neşeli anlatımı ile okuması çok keyifli bir roman “Ölü Canlar”. Sanki baş kahramanımız Çiçikov koşuyor da, siz de nefes nefese onun peşinden koşuyorsunuz gibi. Karakterler, o esnada bulundukları çiftlikler, evler, balolar o kadar canlı ki; olaylar gözünüzde canlanıyor kolaylıkla. Ve sanki dün yazılmış gibi her şeyiyle güncel bir roman. Olay örgüsü, dönemin Rusya’sına ve Ruslarına dair analizleri insanı öyle içine çekiyor ki, sayfaların nasıl geçtiğini fark etmiyorsunuz.
Gogol'e kızgınım biraz.
Ah be Gogol neden bizi devamından mahrum ettin ki bu eserin?
Yazarın bir delirme anında sonunu yaktığı malum. Bu konuya değinmek istiyorum. Ölü Canlar, aslında iki cilt ancak Gogol 1852 yılının Şubat ayında bir sinir krizi geçirerek bu kitabın ikinci cildine ait bütün çalışmaları yakmış. Editörün elinde kalanlarla kitabın bir ikinci cildi oluşturulmuş. Ancak bu yarım yamalak haliyle bile büyük bir yazar. Kitabımız ana karakteri Çiçikov kendisi bir dolandırıcı. Çiçikov, Rusya da son nüfus sayımında ölmüş olan ancak hala nüfus yaşıyor olarak görünen köleleri satın almak istiyor. Bu nedenlede bir kasabaya gidiyor. Bu kasabada satın alma işlemini neden istediğini açıklamaya çalışıyor, bizlerde bu satın almayı neden istediğini okuyoruz. Aslında Çiçikovun bu ölü canlıları satın alarak ne yapmak istediğini okuyoruz burda. Çiçikov da edebiyat tarihinin, yaratılmış en sevimsiz sevimli karakterlerinden biri herhalde.
Daha çok detay vermek
Richard Bach ~MAVİ TÜY~Edebiyat
Richard Bach’ın daha önce Mart’ı kitabını okumuştum Mavi Tüy Martı’nın gölgesinde kalıyor ama etkilendiğim bir kitap. Hatta kitaptan cümleler ezberleyip kendi kendime tiyatro yaptığım bir kitap. Sihirli, spiritüel bir şeyler var.
"İşte sana yeryüzündeki görevinin,
tamamlanıp tamamlanmadığını anlamak için bir test:
Eğer YAŞIYORSAN,
tamamlanmamış demektir." Sy.116
İnce, lakin anlamda derin olan bu eser bir ünü hak ediyor bence. Fakat Yazarın bu kitabı pek popüler değil, belki yazarın da söylediği gibi “..bir ustanın ustalığı kalabalıklarının sayısıyla ölçülmez.”
Sadece kitabın konusu ve karakterleri hakkında bir şeyler yazmak sıkıcı bir şey ara ara kitaptan alıntılar yazacağım.
“Dünya senin alıştırma defterindir, sayfalarına hesaplarını yaptığın. Oraya istersen gerçeği ifade edebildiğin halde gerçek değildir. Oraya saçmalıklar ya da yalanlar yazmakta, veya sayfalarını yırtmakta özgürsün."
"Bilgisizliğinin belirtisi adaletsizlik ve trajediye olan inancının derinliğidir. Tırtılın dünyanın sonu dediğine usta kelebek der."
Hikayeden çok "hayata farklı gözle bakmayı" işaret eden sözler çok etkileyiciydi bence. Yazar, pilot olduğu için kitaplarının çoğunda bir şekilde uçmaktan bahsetmeyi seviyor. "Martı" kitabı çok konuşulan eserlerinden bir tanesi. "Mavi Tüy" yazma nedeni olarak yazar şöyle demiş: “Martı”kitabından sonra söyleyecek bir şeyler kalmıştı ve ben de bunları söylemiş değildim." Dini öğretilerden yararlanmış ama sadece Hristiyanlık'tan değil Budizm'e ve başka öğretilere de göndermeler var.
Kitapta, pilot olan Richard bir gün başka bir pilot olan Donald Shimoda ile karşılaşır. Don, aslında onun hayatına yaşamını yeniden gözden geçirmesi için girecek. Richard, bazı gerçekleri yeniden gözden geçirmesi gerekiyor. Yaşadığı dünyanın bir yanılsama olduğunu ve