Susma öyle derin, susma kalbim,
Sustukça büyür içindeki fırtına.
Kelimeler hicret etse de dilimden,
Sen bari sadık kal kendi rüzgârına.
Yorulmuşsan eyvallah, kırılmışsan haklısın,
Dünya bazen ağır gelir, bilirim.
Ama göğsümün kafesinde gizli saraysın,
Sen susarsan, ben büsbütün eksilirim.
Hadi, çarp yeniden, duyur sesini,
Aşkı da söyle, sitemi de, acıyı da.
Yaşamak dediğin, çekip içine nefesini,
Haykırmaktır umudu, karanlığın ortasında.
Unutma; susturulan her duygu, içeride biriken bir sızıdır.
Kalp sustu mu, hayatın da sesi kısılır.
Hadi kalbim, toparla kırık dökük ne varsa,
Korkma yankından, bırak dökülsün hislerin.
Bu dilsiz dünyaya inat, eğer yaşanacaksa,
En gür çığlığı olmalıdır sessiz gecelerin.