Aldanma cahilin kuru lâfına
Kültürsüz insanın külü yalandır
Hükmetse dünyanın her tarafına
Arzusu hedefi yolu yalandır
Kar suyundan süzen çeşme göl olmaz
Gül dikende biter diken gül olmaz
Diz diz eden her sineğin bal'olmaz
Peteksiz arının balı yalarıdır
İnsan bir deryadır ilimde mahir
İlimsiz insanın şöhreti zahir
Cahilden iyilik beklenmez âhir
İşleği ameli hâli yalandır
Cahil okur amma âlim olamaz
Kâmillik ilmini herkes bilemez
Veysel bu sözlerin halka yaramaz
Sonra sana derler deli yalandır
Sayfa 60 - Aldanma Cahilin Kuru Lâfına·Kitabı okuyor
de ki dünya
ve dağlarına bu kadar üzgün davranan dünya
madem bu yağmur bu çamuru anlamıyor artık
sen dönerken ben bu kahrı bir ağız tadı olarak öneriyorum hayata
işte
derler ki ruhunda kocaman şüphe
kalbinde kara bir lekeyle doğarmış insan
insan
yani biri diğerini kör kuyularda merdivensiz bırakan
Bin korkuyla cangözünü aç; belânın sonundan çekin; Hâlden hâle girişe bir oyuncak olacaksın.
Gel, safâ beşiğinde rahat et. Birkaç gececik herşeyden vazgeç;
Lûtfet de sonunu düşün. Süt yerine kan içmiye alış; Azarlanış kadehini çekeceksin çünkü.
Beşikte uyu ey yâsemin bedenli; çünkü bu dönen felek, bu gidişte kalmaz.