..
artık çırpınan bir kuşun kalbiyle uyanıyorum
canımı demirle acıtıyor kaldığım yerden devam edemediğim rüyalar
sonra anlıyorum ki hiçbir şeye kaldığı yerden devam edemiyormuş insan
kaldığın yerde bitiyormuş her şey
kaldığın yere kadar güzelmiş bazı zamanlar
..
Seni bekliyorum.
Sabırla, inançla.
En karanlık anda bile aydınlanıyor dünyam bir gün gelecek olmanla.
Bunca meşgalenin arasında aklımın bir köşesindesin hep.
Gün batımının kızıllığında yudum yudum içiyorum sana özlemimi.
En güzeli bu belki de. Seni özlemek.
O buruk ama bir o kadar haz dolu içkinin tadına varmak yani.
Seni bekliyorum.
Sana yakışan bir özlemle
Usanmasız, tatlı bir bahar akşamı dinginliğinde.
Ufuklara yakıştırıyorum en çok aramızdaki mesafeyi.
Ne kadar uzakta olursa olsun görürsün ya hani.
Hani uzansan tutacakmışsın gibi.
Hani uzansam eline değecekmişim gibi.
Dokunmaya kıyamayıp biraz daha seyrine dalar gibi.
Seni bekliyorum.
Sardunyam her açtığında,
Radyoda sevdiğim şarkı çaldığında,
Yağmur sonrası havaya karışan toprak kokusunda müjdeleniyorsun biliyorum.
Seni beklemek,
Tabiattan ayrı düşmemek demek.
Cama konan kuşa,
Ansızın çıkan rüzgara,
Misket oynayan çocuklara,
Peşine takılan sokak köpeklerine selamınla durmak demek.
Seni beklemek,