"Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir."
John Steinbeck'in kendisi kısa ama etkisi uzun olan, romanın geneline ve tüm karakterlerine yayılan hüznü okuyucuya da yansıtan, okuması keyifli, zaman zaman her karaktere üzüldüğüm, hemen hemen hepsine hak verdiğim, en çokta Lennie'yi sevdiğim romanıdır. Kitabın en sevdiğim kısımları ana karakterlerin hayal kurdukları, hatta bıkmadan usanmadan defalarca aynı hayali anlatıp, dinleyip ona tutunmaları. Aslında yazar en başından beri o hayallerinin gerçek olmayacağını hissettiriyor okuyucuya ama yine de George ve Lennie ile birlikte o hayallerin bir gün gerçekleşme ihtimaline inanmadan yapamıyorsunuz. Belki de en çok bu kısmı sevme nedenim de budur: Hepimizin hayatında içten içe gerçekleşmeyeceğini bilsekte düşlemekten vazgeçmediğimiz hayallerimiz olmasıdır..
Not: Genelde okuduğum kitapların filmini izlemeyi sevmeyen biri olarak; kitabı okuduktan sonra filmini de izlemenizi tavsiye ederim. Kitabın bıraktığı etkiyi bozmayan aksine taçlandıran güzel bir film.