Bir öykü var, sakladığın,
Bir öykü var, ardında duran,
Bırak onu, uyansın.
Şimdi sen bir anı düğümü önünde
Duvarcana uzanıp duran,
Taşlanmış yükünle uyuyansın.
İnsan zor bir ulustur, kendi evinde yaşar,
Isınmaz neler yaksa, bir odası soğuksa.
Aydınlanmaz tepeden, kuş bakışı gözlere,
Bir ülke karanlıktır, bir sokağı sönükse.
Ben ölülerin mezarlarında kalmasını istiyorum. Neden beni ve içimdeki güzellikleri ölüler yönetsin ki? Güzellik, hayat dolu ve sonsuzdur. Dillerse gelip geçicidir. Ölülerden geriye kalan, külleridir.