Sinem

Hükümet de insan… Onun da merhameti var. Suçsuz yere ne diye seni yatırsın!
Sayfa 151
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Memede olan olmuştu. Gözüne uyku girmiyordu. Düşüncelere kaptırmıştı kendini. Düşünceler kafasına akın ediyordu. Düşünüyordu artık. Dünya kafasında büyümüştü. Dünyanın genisligini düşünüyordu. Değirmenoluk köyü bir nokta gibi kalmıştı gözunde. O kocaman Abdi Ağa, karınca gibi kalmıştı gözünde. Belki de ilk olarak doğru dürüst düşünüyordu. Aşk ile şevk ile düşünüyordu. Kin duyuyor da artık. Kendi gözünde kendisi büyümüştü. Kendini de insan saymaya başladı. Yatakta bir taraftan bir tarafa dönerken söylendi." Abdi Ağa da insan, biz de…"
Sayfa 80
 oysa kendi dünyalarından kopanlar, yalnızca çevrelerini değiştirmiş olur, kişiliklerini değil.
Sayfa 155
 cahil kişinin ruhunda her zaman büyük bir fikre yer olduğunu bilirdi.
Sayfa 126
İnsana her şey kendi benliğinden gelmelidir. Hissetmediği, Anlayamayacagi bir şeyi söylemenin yarari yoktur.
Sayfa 69