Sinem

sanki yaşamım, bana ve başkalarına nasıl görünmüş olursa olsun, aslında hep bir "keder Senfonisi" olmuş, uyumlu biçimde birbirine bağlanan bölümlerden tek tek geçip sanatta tum büyük şemaların işlenisinde görülen kaçınılmazlıkla finale ulaşmış gibi.
Sayfa 49
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
senin, kişilik gücümü tüketmene izin vermiştim; benim için alışkanlık edinmek yalnızca "başarısızlık" Değil , tam bir "yıkım" anlamina geliyordu. Ahlaki anlamda beni uğrattığın yıkım, sanatsal anlamda uğrattigin yıkımdan daha da büyüktü.
eylemlerimin sorumlulugunu kabul etmem uzun bir zaman aldi. Hiçbir şeyin sorumlulugunu almamak için çok uğraşmıştımm.
Sayfa 144
“birini “mutlu” diye adlandırmaktan daha ciddi bir hakaret, ya da ona “bir hüzün temeli” atfetmekten daha büyük pohpohlama olamaz… Neşenin hiçbir önemli fiile bağlı olmamasındandır bu; deliler dışında da hiç kimse yalnız başınayken gülmez.”