Şivekâr
@sivekar_11
8 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Ethem’le çiçek diktik eve varınca. Evimizin havası değişti sanki. Ne büyük bir karanlıkmış yalanlarımız. Bütün pencerelerimiz açıldı birbirimize. Normalde dokuz buçuk dedin mi yatar uyurdum ben. Uyumadım. Yanından ayrılmak istemedim kocamın. Ethem, “Hadi gel dışarıya çıkalım” dedi. “Nereye gideceğiz ki?” dedim. “Bilmem, dolaşırız” dedi. “Peki” dedim. Bindik arabaya. Dolaştık öyle sokaklarda. Elimi tuttu Ethem yine arabada. Daha önce hiç el ele tutuşmamıştık. İlk defa bugün sabah tuttu arabada. Sonra arabaya her bindiğimizde eli elimi buldu. Anladım Ethem’in bilmem dolaşırız derken ne istediğini. El ele tutuştuk. Bir ara arabayı sağa çekti, bir şarkı açtı telefondan. “Samime Sanay” dedi, “bu şarkıyı en güzel o söylüyor hayatım.”
Küfür dairesi içinde bulunan insanın tapındığı şey, son tahlilde aklın hükümranlığıdır.
Bu karanlığı ifade edebilecek siyahlıkta bir sözcük bulmaya zorladım kendimi; fakat faydasız!
Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir -- bana özgü olansa yalnızca yüreğim.
Ancak kendi içime dönersem bir dünya buluyorum!