Özellikle yaz tatilini çok boş geçiren biri olarak bana zamanın kıymetini hatırlatacak bana öneri verecek bir kitap arıyordum. Kitabı bana bir abla hediye etmişti ama okumaya fırsat bulamamıştım. Arkadaşlarımdan okuyanlar zamanla ilgili bir şeyler okumak istersen bu kitabı okuyabilirsin dedi, bende okumaya karar verdim.
Ben kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum. Benim gibi zamanı aslında iyi kullanmak gerektiğini bilip yine de iyi kullanamıyorsanız bence okumalısınız.
Elimde hiç şiir kitabı yoktu. Şiiri seviyordum ama internet ortamından okuyordum. Çile kitabını rafta görünce elime aldım. İlk sayfasında okuduğum şu kısım bile kitabı almama yetti.
"Şairliğim on iki yaşımda başladı.
Bahanesi tuhaftır:
Annem hastanedeydi. Ziyaretine gitmiştim... Beyaz yatak örtüsünde, siyah kaplı, küçük eski bir defter... Bitişikte veremli bie genç kızın şiirleri varmış defterde... Haberi veren annem, bir ân gözlerimin içini tarayıp:
- Senin dedi; şair olmanı ne kadar isterdim!
Annemin dileği bana, içimde besleyip de on iki yaşıma kadar farkında olmadığım bir şey gibi gördündü. Varlık hikmetin ta kendisi... Gözlerim, hastane odasının penceresinde, savrulan kar ve uluyan rüzgara karşı, içimden karar verdim:
- Şair olacağım!
Ve oldum."
Kitabın içeriğine gelirsek Necip Fazıl'ın dili güzel ve anlamlı. Kitapta şiirler konu konu bölünmüş.
Bir kaç günde bitmeli amacıyla değildi sindire sindire okunmalı. Okudukça düşündürüyor insanı. Yoğun bir dili var.
Şiir okumayı seviyorsanız ve hâlâ bu kitabı okumadıysanız kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Dizisini ailecek izleyip beğenirdik. Babam normalde dizi izlemeyen biri olarak o bile oturup bizimle diziyi izlerdi. Lise son sınıftayken kesin kitabı daha güzel diyerek almıştım. İyi ki alıp okumuşum.
Dili, kurgusu, karakterleri beni kendine bir kez daha sevdirdi.
Arkadaşım kitaptan bahsetmişti bende gittim aldım. Kitaplığımda iyi ki var dediğim bir kitap.
İlk romanlardan olmasına rağmen bu kadar iyi olabilir miydi? Gerçekten iyi.