Cem
@skullofyorick
ΓΝΩΘΙ ΣEΑΥΤΟΝ
ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
ΕΓΓΥΑ, ΠΑΡΑ ΔΑΤΗ.
18 Nisan
249 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
24 yaşındayım ve hala bir mesleğe sahip değilim
24 yaşındayım ve hala ehliyetim yok
24 yaşındayım ve hala ingilizce bilmiyorum
24 yaşındayım ve hala yurt dışına çıkmadım
24 yaşındayım ve hala bazı şeyleri çok kafaya takıyorum
24 yaşındayım ve hala çok para kazanamadığım için kendimi suçluyorum
24 yaşındayım ve bazen kendimi başkalarıyla kıyaslarken buluyorum
24 yaşındayım ve hala dış görünüşümle alakalı komplekslerim var
24 yaşındayım ve hala hayalimdeki arkadaşlıkları edinemedim
24 yaşındayım ve hala her şeye geç kaldığımı düşünüyorum
24 yaşındayım ve hala bir düzene sahip olamadım......
Cem
“24 yaşındayım ve…” diye kurduğun her cümlede aslında aynı şey var:
Kendine dışarıdan bakıyorsun.
Sanki herkesin uyması gereken bir zaman çizelgesi var da sen onu kaçırmışsın gibi hissediyorsun. Ehliyet, para, yurtdışı, insanlar… Hepsi bir ölçü olmuş.
Ama o ölçü gerçekten senin mi?
Jacques Lacan’ın söylediği şeye benziyor bu biraz: İnsan çoğu zaman kendini kendi içinden değil, başkalarının gözünden kuruyor. “Geç kaldım” hissi de buradan geliyor olabilir.
Belki de mesele geç kalmak değil.
Sadece yanlış yere bakıyorsun.
Çünkü herkesin zamanı aynı değil.
Ve o “eksik” his… tamamen geçecek bir şey de değil zaten.
Kendimizi toplumun aynasından gördüğümüzde asla beğenemeyiz, eksiklerimiz onların bize sunduklarıdır. Bir şey olmamız gerekmiyor, bizler zaten bir şey'iz. Bütünüz.
Reklam
Okuyun lütfen!
Herkesin "bayramı" farklı biliyor musunuz?
Kimi ailesiyle, akraba gezmelerinde,
Kiminin kimsesi yok, bir başına evinde.
Kiminin susmuyor telefonu, kimi sanki kendi cenaze töreninde...
Kiminin verecek harçlığı yok,
Kiminin harçlık veren kimsesi...
Kimi tatildeyken, kimi bugün de çalışıyor işinde,
"Bayram gelmiş neyime, kan damlar yüreğime."
Cem
Neden bu kadar depresif düşünüyorsunuz anlamadım?
Mutluluk
Mutluluk gibi başarı da kovalanamaz: Kendisi ortaya çıkmalı ve bu sadece insanın kendisinden daha büyük bir davaya bağlanmasıyla veya kendisi dışında bir insana tesliminin yan etkisi olarak gerçekleşebilir. Mutluluk kendiliğinden ortaya çıkmalıdır ve aynısı başarı için de geçerlidir; onu önemsemeyerek ortaya çıkmasına izin vermelisiniz.
Sayfa 14
Cem
Gece rastgele insanların yazdıklarına bakarken bu cümle takıldı gözüme.
On dakikadır yalnızca bu cümleyi düşünüyorum.
Ben mutluluğun bir yerden çıkması gereken veya bulunma amacı olan bir kavram olmadığını düşünüyorum. Muhtemelen bilim insanları buna karşı çıkacaktır çünkü mutluluk bilimi ile alakalı binlerce çalışma ve nicel veriler sunulmakta; genetik, ruhsal durum ve diğer etkenler buna bağlı olarak değişmekte. Ancak, bence mutluluk yalnızca anın kendisi, var veya yok. Ötesi bize kalmış.