eyup
@skywalker87
sağlık
lisans
44 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalnızlık, insanın kendine söyleyecek sözü kalmaması değil, söyleyecek sözü olduğu halde kimsenin dinlememesidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Romanın merkezinde, Uzun İhsan Efendi’nin gerçeklik ve varoluş üzerine kurduğu anlam arayışı vardır. Kitapta gerçek ile hayal, bilim ile efsaneler arasında iç içe geçmiş bir gerçeklik kurgulanmıştır. Yazar, tarihi düz bir rota olarak baz alıp onu efsanelerle sarmalayarak yeni bir gerçeklik düzlemi yaratıyor. Kitaba adını veren 'pus' da tam olarak bu şekilde oluşuyor.
'Düşünüyorum, o hâlde varım' prensibinden yola çıkarak 'Hayal ediyorum, o hâlde hayalim de gerçek mi?' sorusuna ulaşıyoruz; bana kalırsa kitabın ana temeli budur. Okurken çok keyif aldım ve elimden bırakamadım. Sürekli merak uyandıran, oldukça başarılı kurgulanmış bir roman. Hikâye içerisindeki diğer hikâyeler bir labirent gibi ilerleyip tek bir çıkış noktasında birleşiyor. Metinde geçen eski kelimeler ve mekânların o güne ait tasvirleri sayesinde 17. yüzyıl İstanbul’unu adeta yaşıyoruz.
Bu eser, okuru sadece bir maceraya sürüklemekle kalmıyor; zihnin sınırlarını zorlayan bir ayna tutarak, 'gördüğümüzün ötesinde ne var?' sorusunu hayatımızın bir parçası kılıyor. İhsan Oktay Anar, kelimelerle ördüğü bu puslu dünyada okuyucuya bir pusula veriyor; ancak yönü bulmayı yine bizim hayal gücümüze bırakıyor.
Gardiyan
Psikolojik derinliği çok yüksek olan bu eser, babasından kalma oteli devralan Zebercet'in yalnızlığının öyküsüdür.
Zebercet içine kapanık, çocukluğundan beri dışlanmış bir karakterdir. Bu hallerinin, geçmişinde yaşadıklarının bugünkü karakterinde etkisi vardır. Oteli işletmeye başlaması, kendi hapishanesinde kendisinin gardiyanı olarak yaşamaya başlamasıdır. Günden güne deliliğin tohumları kök salmaya başlar.
Sosyal beceriden yoksun olan Zebercet'in, bana göre otel işletmesi de bir ironidir. Otel neticede insana hizmet sunan bir işletmedir; insanlar ile konuşmak, onları hoş tutmak gerekir. İnsan ilişkilerinde başarısız olduğu için oteli sadece kurallar ve prosedürler üzerinden yönetmeye çalışır. Ancak insan faktörü, yani otelde konaklayanlar, onun bu soğuk ve donuk düzenini sürekli bozar. Her gelen çift ona tek olduğunu hatırlatır.
Zebercet otele gelen bir kadına aşık olur. Kaldığı odayı, tekrar geldiğinde onun için hazır olması için kimseye vermez. O kadını kendi halinden kurtulmak için bir çıkış noktası olarak görür. Saplantı haline gelen bu süreç onu ruhsal olarak çökertir.
Bataklık1000Kitap
Roman, gelişim çağında okuduğu romantizm akımıyla yazılmış kitaplardan etkilenen Emma’nın başından geçenleri anlatır. Emma, evlendikten sonra hayatını romanlardaki lüks yaşam ve kusursuz aşk beklentisiyle sürdürmek ister. Gerçeği hayallerine uydurmaya çalıştıkça boşluğun içinde savrulur ve yalanların arkasına saklanarak başına türlü işler açar. Ona göre Charles; yeteneksiz, tutkusuz ve beklentilerini karşılayamayan bir adamdır. Charles iyi niyetli olsa da Emma’nın dünyasına hitap edemez. Ben, Emma’nın Charles’a bir an için gerçekten aşık olduğunu ve her şey için pişmanlık duyduğunu düşünüyorum; ancak okuyanlar bu anı yakalayacaktır.
Yazar; mekânları, kıyafetleri ve özellikle o günün eşyalarını detaylı bir şekilde betimler öyle ki çoğu boğucu ortam daha iyi hissedilir.
Kişinin kendisini olduğundan daha önemli görmesinin, gerçeklik temeline dayanmadığı sürece hastalıklı bir düşünce yapısı olduğunu vurgular. Elde edilmesi mümkün olmayan şeylere karşı duyulan hırs, insanı olmadık heyecanlara sürükleyip hayatını felakete götürür.
Yazar, hikâye içerisinde dinin ve burjuvazinin çıkarcılığını sert bir şekilde eleştirir; eczacı ile papazın galibi olmayan kavgaları buna örnektir. Dünyada dürüst veya romantik olanlar değil, sistemi kendi çıkarları için kullanan eczacı gibi insanlar kazanan taraftadır.
