Selcen

Derler ki her kar tanesi ötekilerden farklıdır. Bu doğru olsaydı dünya nasıl sürüp giderdi? Diz çöktüğümüz yerden nasıl doğrulurduk? Bu mucize karşısında nasıl kendimize gelebilirdik? Unutarak. Çok fazla şey tutamayız aklımızda. Yalnızca şimdiki zaman var, hatırlanacak hiçbir şey yok.
“Eskiden benim olduğum gibisin sen de,” dedi. Yüreği zayıf olana katlanamıyorsun.”
Zaman büyük bir uyuşturucu. İnsanlar unutuyor, yaşlanıyor, bıkkınlaşıyorlar.
İnan bana, şimdiki zamandan çaldığın her an, sonsuza dek kaybedilmiştir. Şimdiden başka bir zaman yoktur.
Oysa artık çocuk değilim, Tanrı’nın Krallığına ben de çoğu kez ulaşamıyorum. Şimdilerde sözcükler ve düşünceler hep kendimle duygularım arasına giriyor. Doğuştan hakkımız olan mutluluk duygusuna bile set çekiyor.