Bütün içinde, kötünün de iyi gibi gerekli ve anlamlı bir yeri vardır. Evrenin ölçüsüz zenginliği, sonsuz çeşitliliği; sevinç ve acı, sağlamlık ve hastalık, tamlık ve eksiklik gibi bütün karşıtların var olmasını gerektirir. Aslında Tanrı, evrendeki eksiklikleri ve kötülükleri, bütünün zenginliğinin işareti olarak gerekli görmüştür.
İnsanlar küçüklerini, tutarsızlık ve yalanlarını, mantığa dayanan kavram oyunları ile örterler.Hatta çoğu zaman örtmekle kalmazlar , bunları en yüksek insanı amaca bağlarlar,- sanki yüksek değerlerin insan hayatındaki yeri ve ödevi, insan çıkarlarına ve küçüklüklerine, paravana olmakmış gibi.