The best part of being a valet is getting to drive some of the coolest cars to ever touch pavement. Guests came in driving Ferraris, Lamborghinis, Rolls-Royces—the whole aristocratic fleet.
It was my dream to have one of these cars of my own, because (I thought) they sent such a strong signal to others that you made it. You’re smart. You’re rich. You have taste. You’re important. Look at me.
The irony is that I rarely if ever looked at them, the drivers.
When you see someone driving a nice car, you rarely think, “Wow, the guy driving that car is cool.” Instead, you think, “Wow, if I had that car people would think I’m cool.” Subconscious or not, this is how people think.
İnfial dalgaları (Empörungswellen — öfke/tepki dalgaları) dikkat çekmek ve dikkati bir yere yönlendirmek için oldukça etkilidirler. Ancak akışkanlıkları ve değişkenlikleri dolayısıyla kamusal söylemi ve alanı tasarlamak için elverişli değildirler. Bunun için fazla kontrol edilemez, fazla tahmin edilemez, sabitlenemez, geçici ve şekilsizdirler. Bir anda yükselip yine aynı çabuklukta dağılırlar. Bu yönleriyle Smart Mob'a (akıllı kalabalık) benzerler. Kamusal söylem için vazgeçilmez olan stabilite, kararlılık ve süreklilikten yoksundurlar. Dolayısıyla, infial, stabil bir söylemsel bağlama oturtulamaz. İnfial dalgaları çoğunlukla toplumsal veya politik açıdan çok az önemi olan olaylar karşısında ortaya çıkar.
İnfial toplumu bir skandal toplumudur. Herhangi bir çehreden (Contenance — vakar, kendini taşıma biçimi) ve tutumdan yoksundur. İnfial dalgalarının karakteristiği olan isyankârlık, histeri ve inatçılık, hiçbir nesnel iletişime, hiçbir diyaloğa, hiçbir söyleme izin vermez. Oysa tutum (Haltung — duruş, tavır), kamusal olan için kurucudur. Ancak kamusal alanın kurulması için mesafe de gereklidir. İnfial dalgaları aynı zamanda toplulukla çok düşük düzeyde bir özdeşleşme olduğunu gösterir. Dolayısıyla, bütüncül-toplumsal bir kaygı mekanizması sağlayacak stabil bir "biz" oluşturmazlar. Sözde öfkeli vatandaşların kaygısı bütün toplum için değil, aksine büyük ölçüde kendileri için bir kaygıdır. Bu nedenle hızla yeniden dağılır.
"He steps forward wearing a smart white cloak, with a crown on his dead, and says 'Men of Athens, my colleagues and I celebrated the Milk-Feast with sacrifices to Mother of the Gods. The sacrifices were propitious. We beg you to accept your blessings'."
Sayfa 24 - Cambridge University Press, Editors: J. Diggle, N. Hopkinson, J. G. F. Powell, M. D. Reeve, Cambridge University Press, First Published 2004.·Kitabı okudu