O zamanlar hayata doludizgin atılmama yol açan sabırsızlığı bugün anlamakta biraz zorlanıyorum. Yirmi beş yaşında, kitaplarda okuduklarım dışında hayata dair pek bir şey bilmiyordum, kendimi romancı sanmamın sebebi de şüphesiz buydu; çünkü olayların, ilgimizi daha fazla çeken taraflarını gözümüzden nasıl bir muziplikle kaçırdığından ve üstlerine gitmeyi bilmeyene ne kadar az kazanım sunduğundan henüz haberdar değildim.