Felsefe bu kadar keyifli olabilirdi. Bir çocuk gibi kocaman şeyler öğrenmiş hissiyatı harika bir duygu,böylesine uzun bir kitabı tek solukda okumak .
Sofie’nin Dünyası’nı okurken aslında bir hikâyeden çok, yavaş yavaş açılan bir düşünce yolculuğunun içine girdiğimi fark ettim. Başta basit sorularla başlayan anlatım, sayfalar ilerledikçe insanın kendini ve dünyayı sorgulamasına neden oluyor. Felsefe gibi zor görünen bir alanın bu kadar sade, akıcı ve merak uyandırıcı anlatılması gerçekten etkileyiciydi. Sofie’nin aldığı mektuplar sadece ona değil, okura da yazılmış gibiydi. Kitap boyunca bazı bölümlerde durup düşündüm, bazı yerlerdeyse “ben bunu hiç böyle düşünmemiştim” dedim. En güzel yanı da buydu sanırım, cevap vermekten çok soru sordurması. Sofie’nin Dünyası, bence sadece felsefeyi anlatan bir kitap değil, insanın farkında olmadan düşünmeyi yeniden öğrenmesini sağlayan bir eser.
Sofie'nin Dünyası 
Jostein Gaarder
Kitap felsefik düşüncelerin toplum yaşamınızda bizleri nasıl etkilediğini felsefenin insan hayatını nasıl şekillendirdiğini ve bizlerin varoluştan bu yana gün yüzüne çıkartan duygu ve düşüncelerimizi konıyor
5 puan verdim ister istemez, felsefeyi bir bütün olarak ele alıp mitlerden günümüz uzay teknolojisine kadar tepeden kartal gözü bir tarama yapmış yazarımız. Bu genel geçer taramanın içine de güzel bir hikaye serpiştirmiş, olay örgüsüyle bazılarımıza sıkıcı gelen felsefeyi bu hikaye sayesinde okutturmayı başarmış. Filozoflardan çok hikayeyi merak eder oldum, bir ara bazı filozofların bölümlerini okurken bir an önce bitsinde bizim hilde ile sofie arasında ki bağlantıya geçeyim diye hızlı hızlı okuduğum çok oldu. Bilmediğim ilgimi çeken filozofları merakla okudum tabi ama bazılarına pek ilgi göstermedim, bazılarını da bildiğim için hızlı okuma moduna geçtim. En nihayetinde eserin sonlarına gelirken yazarımızın amacını niyetini mesajını idrak etmeye başladım. Felsefeye başlamak isteyenler için belki de okunması gereken ilk kitap olabilir, kronolojik sıralama açısından takıntılı olan ya da ağacın dallarından ziyade ağacı tamamiyle görüp ondan sonra dallarına ve yapraklarına odaklanmak isteyenler için okunması çok faydalı bir eserdir.
Kurgusal bir roman üzerinden felsefe tarihini anlatan çok güzel bir kitap. Yeni başlayanlar için veya yaşı küçük olanlar için önerilebilir. Pre-Sokratik dönemden başlayıp belli başlı bazı ünlü filozoflar ve düşünceleri ile ilgili bilgiler veriyor. Aynı zamanda kitabın karakteri de bazı olaylar yaşıyor. Hem roman hem felsefe tarihi kitabı denebilir. Zaten kitabın alt başlığı da felsefe tarihi.
Herkesin ben kimim sorusunu bi kerede olsa sorması gerekiyor
Bu kitap bende, düşüncenin aslında çok sessiz bir devrim olduğunu hissettirdi. Sofi’ye gelen o mektuplar sanki benim kapı aralığımdan da içeri kaydı. “Kimsin?” sorusu, ilk bakışta çocukça bir merak gibi duruyor ama zihinde derin bir çentiği var; insanı kendi içine çeviren, kaçamayacağın bir çentiği.
Okurken şunu fark ettim: Felsefe burada büyük kavramlar değil, gündelik hayata sinmiş küçük çatlaklar. Bir anda sıradan bir anın altına gömülü anlamı görüyorsun. Sokağın sesi bile daha dikkat çekici oluyor; çünkü kitap, dünyaya bakışını biraz eğip büküyor.
Hikâyenin ilerleyişi, gerçeğin aslında çok ince bir perde olduğunu duyuruyor. O perde azıcık aralanınca hem büyü hem tedirginlik geliyor. En çok da bu hissi sevdim: Kitap seni bilgilendirmiyor, seni biraz “yoruyor” ama iyi bir yorgunluk. Sanki uzun süre kapalı kalmış bir pencereyi açınca içeri dolan o hafif serinlik gibi.
Bittiğinde elimde büyük cevaplar yoktu; ama zihnimde küçük bir kıvılcım kaldı. Belki de kitabın bütün derdi buydu: Dünyayı değiştirmek değil, bakışın açısını milim oynamak. O milim bile insanı yeniliyor.