Romandaki Diğer Temsiller ve Index
ARAP İHSAN :
Arap İhsan, Uzun İhsan Efendi’nin dayısıdır. Kocamustafapaşalı olan bu zat yaman bir denizcidir. Gülletopuk babayiğit bir kabadayıdır. Öz yeğeni Uzun İhsan Efendi’yi beğenmez, Onu çok pısırık, tutuk ve pasif bulur.
Kitapta bu karakter şu şekilde tanımlanır:
“Kırmızı baretasını çıkarıp... Yüzünü yıkamaya başlayan Arap İhsan’ın, kazıttığı kafasında bıraktığı bir tutam saçı büküp suyunu sıktıktan sonra gömleğini çıkarıp kurulandı.” (s. 16) “Cenk yaralarıyla dolu göğsü pösteki gibi kıllıydı ve iman tahtasının üzerindeki kıllara renk renk cam boncuklarla birkaç inci özenle düğümlenmiş, gözlerini neredeyse örten gür kaşları, burun deliklerinden fışkıran iki kara yatağan misali palabıyıkları(s.16) olan babayiğit bir denizcidir. “Kuşağında, gümüşle işlenmiş ayeti kerimelerin parıldadığı murassa yatağan taşıyan bu adam, en şiddetli soğuklarda bile yalınayak dolaşıp baldırlarını açıkta bırakan diz çakşırıyla Kostantiniye’nin yedi meydanında ve yetmiş iki külhanında topuk gösterirdi. Sol kolundaki pazubentte onu arkebüz kurşununa, Tatar okuna, Rum ateşine, Venedik humbarasına, fitneci nazarına, kara ve sarıhummaya, açık deniz canavarlarına ve diş ağrısına karşı koruyacak sihirler vardı. Sert pazularından birine ‘ah minelaşk’ ve diğerine de ‘ve minelgaraib’ ibarelerini övdürmüş.”(s. 16)
ZÜLFİYAR :
Şiş göbekli ama zayıf biridir. Teşkilat-ı İstihbarat-ı Hümayun’un en önemli casuslarından biri olan Zülfiyar, “Başkalarına karşı son derece acımasızken Büyük Efendi’nin adını ağzına alındığında, sonsuz bir saygının alameti olarak sesini alçaltır, ellerini önünde kavuşturur, Ebrehe’nin gücünün her zaman farkında olan sadık bir casustur. Büyük Efendi Ebrehe’nin yanından ayırmadığı sadık sağ koludur.
VARDAPET