Şimdi ağzımdan garip bir söz kaçıracağım! Eserimi, kumar hakkında bu zamana kadar yazılmış bir çok eserlerle mukayese etmeden söylüyorum: Dünyada (Dostoyevski)den itibaren, bu mevzuda yazılmış nice piyes ve roman okudum. Fakat hiçbirinin, kumar ejderhasını tam yakalayıp sımsıkı çevreleyebilmiş olduğuna inanamadım. Aman, sakın “İşte buna ben muvaffak oldum!” dediğimi sanmayınız! Demek istediğim şu ki, bir türlü yazılamayan, dibine ulaşılamayan ve daima satıhlarında dolaşılan bu cehennem ikliminin, bu âciz eserimle ben de derinliğine dalamamış bulunuyorum ama, dalınması gereken bir derinliği olduğunu ve o mıntıkanın bakir kaldığını haber vermek cesaretini gösterebiliyorum; gerisi, dâvanın başı ve sonu, ilk ve son söz burada değil, orada, sahnede...
Necip Fazıl Kısakürek / 1948
Kalben'i ilk olarak yeni nesil edebiyat dergilerindeki yazılarında tanıdım. Yani müzisyen kimliğinden önce melankolik bir yazar olarak hayatıma girdi. Daha sonra konuk olduğu programlardan, eğlenceli neşeli halleri, zekice yazılmış şarkı sözleri, büyük bir özgüven barındıran tertemiz vokali, kendisiyle dalga geçen, bazen hüzünlendiren, bazen neşelendiren şarkılarıyla benim için çok farklı bir yere taşındı. Duygusal derinliğine ve hassas duruşuna hayran oldum.
Eski Dünyanın Yangını'na da bu hayranlık dolayısıyla göz attım. Kalben'in yazarlık damarının ve tecrübesinin kuvvetli olduğunu biliyordum. Geçmişte geçimini sağlamak için senaryo yazımı, reklamcılık gibi işlerde bolca çalışmış ve sömürülmüş bildiğim kadarıyla... E o güzel şarkılarını da kendisi yazıyor zaten. Kaleminin kuvvetli olmasına hiç şaşırmadım.
Yalnız hikayedeki karanlık ton çok yoğundu. En son Murat Uyurkulak'ın Tol kitabını okurken böyle hissetmiştim. Sanki sarhoş bir halde, duman ve sisin icerisinde karakterin başından geçen trajedilere tanıklık ediyoruz kitabı okurken. Böylesine yoğun bir hüzün bulutu beni biraz yordu. Fakat Kalben'in yaratıcı kabiliyetine duyduğum hayranlık baki...
Reklam
Bu kitaba başlama sebebim Beyaz leke kitabıydı. Bir çok bağlantı var okurken aaa Tugayy falan dedim öyle düşünün. Karakterin düşünceleri güzel anlatılmış. Bir günde bitti. Çıtır çerez güzel bir kitap tavsiye ederim.
İlk kitaptaki devrim ve heyecanın ardından bu kez karakterlerin omuzlarına binen yükleri görüyoruz. Özellikle Vin'in yaşadığı iç çatışmalar, güven duygusuyla verdiği mücadele ve kim olduğunu keşfetme çabası kitabın en güçlü yanlarından biri. Aksiyon sahneleri yine etkileyici olsa da bu kez karakter gelişimi ve siyasi entrikalar ön plana çıkıyor. Bazı bölümlerde tempo ilk kitaba göre daha sakin ilerlese de Sanderson'ın kurduğu dünyanın detaylarını görmek ve karakterlerle daha derin bağ kurmak bu süreci fazlasıyla değerli kılıyor. Final kısmı ise yine ustalık eseri sayfalar ilerledikçe bırakmak neredeyse imkansız hale geliyor. Bu seride en sevdiğim şeylerden biri, hiçbir olayın boşuna yaşanmıyor oluşu. Sanderson her detayı sabırla işliyor ve zamanı geldiğinde hepsini anlamlı bir parçaya dönüştürüyor. Kuşatma, bir geçiş kitabı gibi görünse de aslında büyük fırtına öncesindeki sessizlik hissini mükemmel veriyor. Serinin devamı için beklentimi inanılmaz yükselten, karakterlerine daha da bağlanmamı sağlayan ve son sayfasını kapattığımda hemen üçüncü kitaba başlamak istememe neden olan bir okuma deneyimiydi.
Son yıllarda okuduğum en etkileyici kitaplardan
Daniel Keyes den okuduğum ilk kitap. Düşük bir zekâya sahip Charlie'nin zekası deneysel bir operasyonla günden güne artar. Kitap Charlie'nin yazdığı ilerleme raporları bir nevi günlüğü olarak kurgulanmış. Her sayfada Charlie'nin IQ puanı yükselirken insanlarla olan ilişkilerinin nasıl değiştiğine tanıklık ediyoruz. Kitap boyunca kişinin mutlu olması, diğer insanlar tarafından kabul görmesi, sosyal ilişkiler kurması IQ'su ile ne kadar alakalı gibi soruları sordum kendime. Çevremizde ne kendimizden daha düşük ne de daha yüksek zekada insanlar istemiyoruz maalesef. Ah canım Charlie. Herkesin kitaplığında olması gereken bir kitap. Mutlaka okuyun.
Daniel Keyes den okuduğum ilk kitap. Düşük bir zekâya sahip Charlie'nin zekası deneysel bir operasyonla günden güne artar. Kitap Charlie'nin yazdığı ilerleme raporları bir nevi günlüğü olarak kurgulanmış. Her sayfada Charlie'nin IQ puanı yükselirken insanlarla olan ilişkilerinin nasıl değiştiğine tanıklık ediyoruz. Kitap boyunca kişinin mutlu olması, diğer insanlar tarafından kabul görmesi, sosyal ilişkiler kurması IQ'su ile ne kadar alakalı gibi soruları sordum kendime. Çevremizde ne kendimizden daha düşük ne de daha yüksek zekada insanlar istemiyoruz maalesef. Ah canım Charlie. Herkesin kitaplığında olması gereken bir kitap. Mutlaka okuyun.Bu aralar yunan mitolojisinde dair bilgimi artırmak için okumalar yapıyorum. Robert Krugmann'ın Olympos Tanrıları serisi işimi çok kolaylaştırdı. Amacım günümüzde de üretilen edebi eserlerin, veya film ve dizilerinin içerisindeki çatışmaların ana kaynağına aşina olmak. Yunan mitolojisi de hala yazılan eserlere ilham olmaya devam ediyor. Ben Kirke de Odyssey öyküsüne aşina olmamda çok işe yaradı. Kitaba başladığımda Nolan'ın son filminden haberim yoktu. Bu aralar Matt Damon ve Anne Hathaway'in başrolde olduğu Odyssey filminin hazırlıkları yapılıyor. Güzel bir denk geliş oldu.
"Ben Kirke" son birkaç yıldır karşıma çıkan "kötü karakterlerin kötülüğünü sebeplerine inmek, onun bakış açısından bakmak" yönüyle bugünün popüler trendini yakalıyor. Özellikle dışlanmış bir cadı figürü olan Kirke, bizim yerli dizilerde bile görüp, yere göğe sığdıramadığımız kötü ve güçlü kadın karakterlere hayli benziyor. Yalnız fazla melankolik kasvetli atmosfer ve Kirke'nin sürekli yaralanan mazlum hali kitabı okumamı zorlaştırdı. Sanırım benim bu aralar biraz kaçış amaçlı okumalara ihtiyacım var.
Yazar Madeline Miller'ın diğer çok satan romanı yine Odyssey'in öncesini anlatan Iliada destanından bir karakter olan Achilleusu anlatıyormuş. Onu da merak ettim doğrusu.
Reklam
Reklam