Şu kıymetli anekdotlar bu meyanda zikredilebilir: Akif, yakınlarından Hasan Basri Çantay'a, 1925 yılında Mısır'da yazdığı ve ferdi/kendini merkeze alan, derin bir tasavvufî muhtevaya sahip "Secde" şiirini okuyunca Çantay, "Üstad, siz vadiyi değiştiriyorsunuz sanırım" demiş, Akif de "Hayır kardeşim hayır! Benim asıl vadim budur [buydu]. [II. Meşrutiyet'ten beri] neşrettiklerim cemiyet-i beşeriyeye hizmet için yazılmış manzumelerdir" şeklinde cevaplamıştır"⁹⁷. Dostlarından Fuat Şemsi İnan'a mizahi bir üslupla yazdığı 6 Nisan 1925 tarihli mektubunda da, "(...) Sana en son şiirimi gönderdim. Bilmem nasıl bulacaksın? Kişi düştüğü yerden kalkar derler. Failatün, failatün derdine uğradığım hengâm-ı tufûliyyetimde [çocukluk-gençlik zamanlarımda] meczup idim; şimdi gördüğün vechile yine meczubâne vadilere rücû ediyorum. [1910 yılında yayınlanan] 'Mahalle Kahvesi'ni yazan herifle [1925 telif tarihli ve yine Mısır'da yazılmış] bu 'Hicran'ı nazmeden herifin aynı herif olduğu güç anlaşılır değil mi?" diyecektir⁹⁸.
Sayfa 75 - İstanbul Zaim Üniversitesi Yayınları
Parayı varisime verecekler!
MACİDE – (Gırtlağının son gücüyle) Yusuf! Baban ölüyor!
(Yusuf deli gibi dikilir, kalır, birden kendisini Salih’in ayaklarına atar, hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlar.)
SALİH – (Sesi ölüm nabzı gibi atıyor.) Sigorta kâğıtlarında varisimin ismi, oğlum Yusuf diye yazılıdır. 1921 doğumlu Yusuf; kaybettiğim oğlum; sol kolunda yanyana dört çizgi halinde dört yanık lekesi vardır. Böyle yazılı...
(Yusuf babasına bakmadan hep o vaziyette kalır. Macide ayakta ve yanında, yaralının yüzüne eğilmiş hüngür hüngür ağlıyor.)
SALİH – (Boşluğa bakarak) Macide, kızım niçin ağlıyorsunuz? Ben senin yüzünü dünyada biraz güldürmek için ölüyorum! Macide, kızım! Paramı sana veriyorum! Yusuf bir günde veraset ilâmını çıkartıp sigortadan parayı alsın, sana versin! Sen de o kadına git, evvelâ borcunuzu öde! Öbür borçlardan sonra size de elli altmış bin lira kalır. Yusuf adam olursa işinize yarayabilir. (Gözleri kayar) Adam ol, Yusuf!...
Reklam
Doğum ne kadar büyük bir mucize ise ölüm ve sonrasındaki diriliş de öyle büyük bir mucizedir. Ölüm bir son değil,hayat da bu dünya yaşamından ibaret değildir. Zaman bizi ölüme , ölüm bizi Allah'a taşıyor.
Son iki gündür hep çıkmaz sokaklardayım. Hiçbir şey olmuyor. Bir yerde yanlış bir dönemece girmiş olmalıyım, çünkü pek çok sorunun yanıtını bulmama rağmen, benim için en büyük önemi arz eden sorunun yanıtını bulamıyorum.
Yeme içme, cinsellik ve gezme tozma konusunda sınır tanımayan ve bu haltları yapabilmek için kaçınılmaz biçimde para ve kariyer putlarına tapmak zorunda olan bu yeni kafa, ayrıca, her ne yaparsa yapsın, yaptığını başkalarına 'gösteremezse' sanki hiç yaşamamış gibi hissediyor şu anda kendini. Yani artık göstermek bir var olma biçimine dönüştü.
Son dakika golü atıp dünya şampiyonu olmuş milli takım oyuncuları gibiydik. Bugüne kadar hiç bu kadar eğlendiğimi ve mutlu olduğumu hatırlamıyorum.
Reklam
Reklam