"Bak, oğlum,"dedi Kenan Abi Bir kapıdan çıkmadan, diğer kapıların ardında ne olduğunu bilemezsin; ama öyle bir çıkmalısın ki, arkandaki kapıya dönecek yüzün olsun.
Evde en çok okumakla vakit geçiriyordum.Böylece içimde kabaran duyguları dış etkilerle bastırmak istiyordum.Okumak bana uygun tek dış ettiydi.Okumaktan şüphesiz çok faydalanıyordum:Kitaplar bana zevk,heyecan, ıstırap veriyordu.Zaman zaman son derece bıktırdığı da oluyordu...
...Okumaktan başka yapılacak işim,gidecek tek yerim yoktu çünkü çevremde saygıya layık,beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum.İçimde bir sıkıntı gitgide kabarıyor,çelişmelerle,uyumsuzluklarla karşılaşma arzusuna kapılıyordum'
VI. Mehmet (Vahdettin) (1861-1929). Abdülmecit’in oğlu. Otuz altıncı ve son Osmanlı padişahı. Kardeşi V. Mehmet’in ardından 3 Temmuz 1918’de tahta çıktı. Mütarekeden ve İttihatçı Önderlerin kaçmalarından sonra yönelimi kendi elinde toplamaya çalıştı, İtilâf devletlerine karşı uzlaşmacı bir tutum aldı ve önce İttihatçılara, ardından Anadolu direniş hareketine karşı çıktı. 1920’de Sevr Antlaşması’nı kabul etti. 1922’de Anadolu harekeli başarıya ulaşınca sallanan sona erdirildi. Ülke dışına çıktı. Hicaz’da kendisini halife ilan etmeye çalıştı. Bu girişimi başarısızlığa uğrayınca İtalya'ya yerleşti. San Remo’da öldü.
Bir türlü uyku tutmuyor, yatmadan önce bol bol içtiği sakinleştirici haplara rağmen yatışamıyor da. Karanlıkta, gözlerini dikip sürekli bakıyor, sonunda kendini unutuyor... Gözü dalıyor. Yanı başına koyduğu çalarsaat on üç sıfır yediyi gösteriyor ...