Yazar yazsa ben okusam hep. Dili anlatımı harika bir eser. Bir zaman makinesi sanki beni o zamana ışınlandım. Okuması keyifli bilgi veren harika bir kitap. Yazarın bütün kitaplarını hemen hemen okudum. Kalemine sağlık yeni kitaplarını sabırsızlıkla bekliyorum
Beyazıt Akman'ın "Dünyanın ilk günü" adlı romanını 4 yıl ònce bitirdiğimde, koşa koşa 'Son Sefarad' i almıştım, okumak şimdi kısmet oldu.
Bu çok hoş ve surükleyici olan tarihi romanda, İspanya dan kurtarılmaya çalışılan Müslüman ve Yahudiler'in hikayesini okurken bazı karakterlerle ilgili ilginç bilgiler de vardı; meselâ Kristof Kolomb'un kâşifliği! gibi!
Ortaçağın karanlık Avrupası'nın yüzyıllarca uygulamış olduğu "Engizisyon" mahkemelerini de olduğu gibi gözler önüne sermiş yazar.
Başına buyruk şehzade 2. Beyazıt'ın o serkeşlik halinden sıyrılıp padişah oluşu,
Pîrî reisin başını çektiği hem iç burkucu hem de gururlandırıcı sahnelerin olduğu Osmanlı donanmasına ait zorlu deniz savaşları,
Baş karakter Osmanlı ajanı Davut'un çevresinde gelişen olayları ve kişileri okurken kâh düşündürücü, kâh duygusal olan sahneler etkileyici.
Özellikle de sürpriz sonu...
Son Seferad'ın okunmasını elbette tavsiye ederim fakat "Dünyanın ilk günü" de kesinlikle kaçırılmaması gereken bir kitap.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·656 syf.··
Beğendi
·2024 10. kitabı
·36 günde okudu
·Okunma: 29 Aralık 2024 21:05
O kadar dolu dolu bir kitap okudum ki. Endülüs'teki katliam, kitapların yakılması, Osmanlı 'nın din farkı gözetmeksizin oradaki gayrimüslim halka yardıma koşması ve Sultan Bayezid'in kendini bulması... Hattat Hamdullah'ın ilim dolu sohbeti ve yol göstermesi. Osmanlı'nın denizleri aşan reisleri ve Osmanlı'nın cesur ajanı Davud...
Her hikaye ayrı bir yelkendi. Her yelkenle ayrı bir öyküye yol aldım.
Dolu dolu bir kitap okumak, Osmanlı'ya hayran kalmak için tavsiye edeceğim bir kitaptı.
Son Sefarad
Son Sefarad
POST-MORTEM (ÖLÜM SONRASI)
Türkiye'de yaşayan Sefarad bir ailenin oğlu olan Albert Caraco 1919 yılında İstanbul'da doğdu. Yıllar boyunca intihar etmek istemiş ama ailesini üzmemek için bunu gerçekleştirmeyen yazar annesinin kaybı ve en son babasının da ölümünden sonra intihar etmiştir. En bilinen eseri olan Kaos'un Kutsal Kitabı'ndan sonra hemen Post-Mortem kitabını okudum. Kitap, yazarın biyografisi ve aynı zamanda akciğer kanserinden kaybettiği annesinin ölüm sürecini, anılarını, kadınlar ve cinsellik hakkındaki felsefelerini , hayatındaki anne figürünü anlattığı aforizmalardan oluşuyor. Yazar annesinden "Muhterem Valide", ve "Sayın Anne" olarak bahsediyor.
Annesinin etkisinde kalmış, kadınlarla ve cinsellikle arasına mesafe koymuş Caraco.
"Üzüntülerimden daha değerli olduğumu hissediyorum."
Yazarı daha yakından tanımak isteyenlere kitabı tavsiye ediyorum. Kaos'un Kutsal Kitabı'nı ise muhakkak okuyun diyorum.
İyi geceler...
Osmanlı tarih yazımında en eski kaynak Yıldırım Bayezid döneminde yazıldığı düşünülen Yahşi Fakih'in Menakib-i Al-i Osman'dır. Bayezid devrinde tarih yazıcılığına ehemmiyet verilmiş, Osmanlı'nın ilk iki yüzyılına dair kaynaklar 15. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkarılmıştır.
Osmanlı'da ehli zimme olarak adlandırılan gayrimüslimlerin hem Müslümanlarla ilgili ticari, idari ve hukuki işlemlerine, hem de kendi aralarındaki alım satım, miras, evlenme, boşanma davalarına kadılık makamı bakmıştır. Metropolit ve piskoposlar ancak kendi manastır ve kiliselerindeki düzeni yönetmiştir.
Osmanlı Devleti'nin nüfus yapısı, Hristiyanların yoğunluğu ile coğrafi özellikleriyle uyumlu şekilde patriklik teşkilatlanmış, buna göre metropolitlik ve piskoposluk konumları oluşturulmuştur. Bu makamlara yapılan atamalarda Sultan beratı almak için pişkeş denilen ücret Osmanlı'ya ödenmiştir.
Osmanlı Devleti yönetiminde özellikle 14 ve 15. yüzyıldan itibaren Yahudilere dair hoşgörü ve korumacı bir politika benimsenmiştir. Bu salt Osmanlı'nın hoşgörülü veya misafirperver karakterinden kaynaklanmaz. Osmanlı sultanları başta Fatih Sultan Mehmet olmak üzere Yahudi'lerin ticari, sanayi bilgi ve becerileri ile sermaye güçlerinden faydalanmışlardır. Bilhassa İstanbul'un fethi sonrasında virane haline gelmiş ve ekonomik olarak zayıflamış şehri tekrar mamur haline getirmek için Yahudi aileleri davet edilmiştir. Aynı şekilde gereke İspanya'yı terk etmek zorunda kalan Sefarad Yahudileri, gerekse de Avrupa'nın muhtelif yerlerindeki Yahudi cemaati Osmanlı topraklarında koruma ve güvence bulmuş, iki tarafın da kazandığı bir işbirliği yaşanmıştır.
Osmanlı'da toprağın mülkiyeti ve köylünün artı üretiminin paylaşım esasları zaman içerisinde değişikliğe uğramıştır. Toprağın mülkiyeti genel itibarıyla devlete
Muazzam
Uzun yıllar önce alıp yeni okumak nasip oldu.
Bazı kitapları kelimeler ile tasvir edemezsiniz. Okunması gerekir. Dinlemek yetmez. Zihninde canlanması gerekir. Dünyanın ilk günü zihninizin içine girmeli. Sultan Mehmet, Fatih Sultan Mehmet, Dünya'nın İlk Günün'den dinlenmeli bir de kesinlikle.
"Yerli ve yabancı tarihçiler şu konuda hemfikirdirler ki 49 yaşında ölen Mehmet on yıl daha yaşasaydı bütün dünya tarihi değişecek, Doğu ve Batı kavramları bugünkü anlamlarını yitirecekti."
diyor yazar, kitabın sonunda. Müjdelenen bir Sultan'ın hayatını daha içinden, daha yanından-yakınından-yöresinden okumak, bir fetih ki anlatıldığı kadar kolay olmadığını, Mehmet'in umudunu yitirmediğini ama nasıl buyuk bir azimle nasıl bir mucadele verdiğini, Tarih kitaplarındaki sayılar değil, kanlı canlı Mehmet'in neyi yaparken neler hissettiğini bilmek harika.
Mustafa Kemal için "Hayalet Süvari",
Hz. Muhammed için "Bülbülün kırık şarkısı"
Fatih Sultan Mehmet için "Dünya'nın İlk Günü" kesinlikle tavsiyemdir.
Bir de devamı olan bir kitap var bilmeyenler için "Son Sefarad - İmparatorluk ll"
Muazzam bir emek, bilgi, birikim var kitapta buna rağmen Beyazıt Akman, kitabın sonunda o tarihlerde yaşamış kişiler de dahil edindiği tüm kaynak ve sahiplerinin kitabın mimari olduğunu söylerken, "eğer kitapta bir kusur varsa o bendendir." diyecek kadar da mütevazı bir adam