bu mevsimde yağmur veren tüm ekibe teşekkür ederim çok iyi geldi .
Mahallede aşağılanıp horlanan çelimsiz çocuklar gibiyim. Oyunlara ancak adam eksik olduğunda kabul edilen beceriksiz çocuklar gibi. Hayata katılmakta güçlük çekiyorum. Benim mevsimim sonbahar. Sokakların tenhalaşmaya başladığı vakitler. Tek kişilik oyunlar ustasıyım ben. Tek kişilik özlemler, tek kişilik acılar ustasıyım." Tarık Tufan/Hayal Meyal
Reklam
Hazanın Eşiğinde
Sonbahar vurdu yine solgun yüzüme, Rüzgâr uğradı, adın sindi içime. Senden arta kalan ne varsa mevsimleşti, Hazan bile senden öğrendi sararmayı. Kapım çaldı sandım bir akşam vakti, Ümidim yetişti benden evvel eşiğe. Perde aralandı, gece eğildi üzerime, Karşımda yine senden mahrum bir çehre. Bendeki sen her dem taze bir bahar, Ne yıllar soldurabildi seni ne zaman. Güller kurudu, yollar eskidi, şehirler değişti, Adın ilk günkü ihtişamıyla kaldı dudaklarımda. Kalp yekpâre yaratılmış, sonradan anladım; Bir yerinden kırılınca tamamı sızlarmış. Gururu bir hükümdar gibi taşıdım omuzlarımda, Gece çökünce ilk tahtından o kalkarmış. Yarın uzaklaştı yürüdükçe adımlarım, Ufuk çekildi peşimden sessizce. Ben aynı düşe yaslandım yıllarca, Zaman saçlarıma kar bıraktı habersizce. Bir kere sarsılınca insanın itimadı, Aynalar bile tereddütle bakar yüzüne. Bir tebessümde keder arar gözleri, Bir hakikati bin şüpheyle tartar gönlüne.
Şiir
Ölgün Doğa
Bir anıyı bir şehre bağlayan Hat üzerinde Kendine kıvrılmış, kendine kurumuş Yapraklar iyileşmez. Ömür boş yere çıkılan bir yolculuğu anlatır Yanlış bir yere uğramaktır sonbahar Hışırdayan rüzgârdır Yaprak hışırdamaz Uzun bir yol gibidir gözleri insanın Gelip geçen bir şey iyileşmez Bu gece bu hat üzerinde İyileşen zamandır, İnsan iyileşmez. Hadi ömrüm, geriye doğru tara kendini İlerde bir şey yok, gördün Yüzünü rüzgâra dön yeniden İyileşen sen değilsin, zaman. Zayıf belleğim, sakar algılarla Bir ömrü hatırlamak zordur kuşkusuz Ömrüm, hey ömrüm Seni hatırlamak için yolumu uzattım Daha fazla zaman verdim kendime Bu gece, bu orta yaş ovasında Bu hat üzerinde Bana bir tek söz söyle. Birhan Keskin
Şiir
sanki biraz sonra ağlayacakmışsın gibi sürekli.hani yağdın yağacaksın ama yüreğin böyle hep bulutlar,bulutlar
Aysel git başımdan.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim ölümüm birden olacak seziyorum hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim aysel git başımdan istemiyorum benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün dağıtır gecelerim sarışınlığını uykularımı uyusan nasıl korkarsın hiçbir dakikamı yaşayamazsın aysel git başımdan ben sana göre değilim benim için kirletme aydınlığını hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim Islığımı denesen hemen düşürürsün gözlerim hızlandırır tenhalığını yanlış şehirlere götürür trenlerim ya ölmek ustalığını kazanırsın ya korku biriktirmek yetisini acılarım iyice bol gelir sana sevincim bir türlü tutmaz sevincini aysel git başımdan ben sana göre değilim ümitsizliğimi olsun anlasana hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim sevindiğim anda sen üzülürsün sonbahar uğultusu duymamışsın ki içinden bir gemi kalkıp gitmemiş uzak yalnızlık limanlarına aykırı bir yolcuyum dünya geniş büyük bir kulak çınlıyor içimdeki çetrefil yolculuğum kesinleşmiş
Reklam
Reklam