İnsan, biraz da bir eklentidir sonsuza. Sonsuz da, ola ki, insan var diye, başsız olmakta, bilinememektedir sonu (=insanın gizemli gücü bu). Bütün anlamlar insanda birikmiştir: başlangıçta, yüklendi çünkü: sorumluluğu. Büyüklüğü, sorumluluğu yüklenişinden geliyor insanın : yoksa, etimizin, kemiğimizin ne değeri var?
Gerçekten de, mitolojik havanın belirdiği yerde tragedya olanaksızdır. Daha çok bir rüya niteliği belirir. Bu arada, gerçek varlık, şekillerde değil, rüya görendedir.
Yolun sonuna yaklaşıyoruz; yanımda sakince otururken sana kaçamak bir bakış atıyor, o söylediğin şeyi düşünüyorum. Gerçekten de öyle, sanat aşkı sonsuz kılar; ama bakan kişinin gözlerinin suç ortaklığı da önemlidir. Ve ben, gözlerim gördüğü sürece sana bakacağım.