Hikaye isimsiz baş karakterimizin Sumire’ye duyduğu platonik aşk etrafında döner. Sumire, dünyaya karşı mesafeli, yazmaya tutkulu, dağınık bir ruhtur. Hayatı, soğukkanlı bir kadın olan Miu ile tanıştıktan sonra yön değiştirir. Bu değişim kimliğinin, arzularının ve gerçekliğin bütünüyle değişmesidir. Sumire, Miu’ya karşı derin bir çekim hisseder, fakat bu duygu karşılık bulmaz; en azından alışılmış şekilde. Miu’nun iş teklifiyle birlikte Sumire, yalnızlığından çıkar ve onun dünyasına dahil olur. İkili, iş için Avrupa’ya gider ve Yunanistan’daki küçük bir adada kalmaya başlar. Tam burada, gerçek ile düş arasındaki çizgi bulanıklaşır. Sumire bir gece ansızın ortadan kaybolur. Ne bir iz vardır ne de açıklama. Bunun üzerine anlatıcı, adaya giderek bu kayboluşun ardındaki gerçeği anlamaya çalışır. Miu’nun geçmişi, özellikle gençliğinde yaşadığı tuhaf ve sarsıcı bir olay, romanın en kritik noktalarından birini oluşturur. Bu olay, onun duygusal olarak ikiye bölünmüş gibi yaşamasına neden olmuştur. Sumire’nin kayboluşu da bu kırılmanın bir yansıması gibidir; sanki o da başka bir gerçekliğe geçmiştir. Anlatıcı, somut bir cevap bulamaz, ancak Sumire’nin yokluğu onun iç dünyasında derin bir boşluk yaratır.
Sonu okuyucunun hayal gücü ve takdirine bırakılmıştır, romanlarda sevmediğim bir düşünme yüküdür.
Ikiz yılanların bakıştığı yerde, geçmişin gölgeleri saklıdır..
Merhaba dostlarım
Bugun tarihi ve fantastik hatta yer yer mitolojik bir eserle karşınızdayım.
Leviathan büyük, ahşap bir kadırga. Yakamoz yolcularını taşıyan bu gemi tehlikeli sularda dolaşıyor.
Denizlerde gerçeklerle Efsaneler arasında bir yaşam var ve ince bir çizgi var.
Artemisli Hakan geminin reisi .Gensu gemideki sifaci ve içlerinde tek kadın. Turgut, Asu,Kalınga ve tayfalar Balya Badra limanından yola çıkıyor. Tek bir amaçları var Zaganosun guncesini bulmak .Piri Reis haritasında da bahşedilmiş tehlikeli yerlerden geçmeleri gerekiyor .O günceyi bulduklarında büyük sırları ogreneceklerini düşünüyorlar.
Devlette korsanlara karşı donanmayla savaş açmış. Yakamoz yolcuları tehlikeli korsanlar arasında sayılıyor.
Yolculuk sırasında denizcilerin korkulu rüyası Kırmızı Balık Merası ndan geçiyorlar.Ve en tehlikeli yer Yılan Korusu .Gündüz ve gece bu vakitler İki dünyanın arasında bir geçittir .gündüz yaşayanların Dünyası hüküm sürer ..
Gece olduğunda ise ruhların dünyasından, bu dünyaya bir geçit açılır. Ebediyet işinden ruhların dünyasına geçiş sağlanır Ama bu yol her zaman açık değildir ve o yılı geçenler geri dönmeyebilirler . Gün ana ve Ayatanın görevleri bu. Bu eşiği Zağanos bulmuş ama bunlara söylememiş ..Eğer Gün anayla Ayata ölürse döngünün sonu olur ..
Dünyanın çöküşü ve kaosun başlangıcı olur..
Bakalım Artemisli Hakan ve ekibi günceyi bulup ,sırlara vakıf olabilecekler mi ?
Fantastik denizlerin dünyasına girmek isteyenler buraya...
Kitapla kalın dostlar...
Kan, Gemi ve Şarap 
Mert Er
Kan, Gemi ve Şarap Mert Er
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Spoiler·552 syf.·
9/10
2025 40. kitabı
bittigine inanamiyorum ya. su an gecenin biri ve kitabi bitirmek icin uyanik kaldim. her seyden once rowan'in ne kadar muhtesem biri oldugunu hatirlatmam lazim. 117 sene citrayi beklemesi? esir alindigi zamanlarda her aninda citrayi dusunmesi? devsirilmek uzereyken citra'yi dusunup kendini teselli etmesi?? AGLAYACAGIM. ve.. bir de greyson var tabii ki. greyson'in zekasina karizmasina hayran kaldim acikcasi. yani baska da bir sey soylemiyorum ayrica firtina bulutu ve greyson'i cok sevdim :( sonda konusmayi biraktilar artik diye o kadar uzuldum ki gercekten agladim... ayrica greyson gibi birine jeri hic olmamis ya. yani jeri cok assiri siradan bir karakter yani greyson gibi birine layik degil!!! ayrica greyson, firtina bulutu'yla konusmayi jeri yuzunden birakti. o yuzden sinir oldum jeri'ye offf. ve bence uzay isi asiri gerekli degildi. yani dunyada kalsalar daha memnun olurdum gibi geliyor. emin degilim ya yani serinin sonu beni yuzde yuz tatmin etti diyemem. ama emin degilim baska nasil olurdu. neyse en azindan dunyadaki tirpanlar (faraday'in baslattigi uygulama) hastalikli insanlari sefkatle iyilestirmeye basladi ve o kadar hosuma gitti kii. cok tatli. eklemeden gecemeyecegim; faraday ve possuelo'yu cok sevdim ikisi de bir baba gibiydi ve anastasiya'ya davranislari falan cok tatliydi ikisini de cok sevdim. meu anjo :')) ROWAN DAMISCH. DAHA FAZLA SAHNEYE IHTIYACIM VARDI. rowan'i sadece birkac kere gorduk resmen yaa. en fazla 10 kere falandir yani. abi azicik goreydik ya cocugu.
son olarak da, 3. kitap yani son kitap benim seriin en az sevdigim kitabi oldu. yine de cok sevdim ama benim icin, 
Tırpan > 
Fırtına Bulutu > 
Çan oldu.
efsane bir seri ya okuyun okutturun...
Tırpan > Fırtına Bulutu > Çan oldu.
efsane bir seri ya okuyun okutturun...
#pandadiyorki Âhir Zaman//Kitap yorumu
Bir soru ile başlıyor Âhir Zaman. "Bugün kendin için ne yaptın?" Âhir'in çalıştığı "Kainat Holding" in çıkış kapısında yazıyor bu cümle. Adeta dalga geçer gibi. Çünkü bu holdingin ve neredeyse dünyanın sahibi Rahman Cece için çalışanları, hiç bir yere varmayan o tekerlekte dönen, küçük birer hamsterdan başka bir şey değil. Sorgulayanın ve işten çıkarılanın tamamen hayattan silindigi bu holdinge Sanem'in gelmesi ile işler Âhir için değişiyor. Sanem'e beslediği duygular sayesinde dışarıdaki hayatı fark eden, içinde bulunduğu düzenin adeletsizliğini gören ve bu dişlinin dışına çıkmaya karar veren Âhir, bu yolda dilden dile bir efsane haline gelmiş Şiva Haris ile karşılasınca işler iyice karışıyor. Sonra ne mi oluyor ? Ah neler olmuyor ki.
Âhir Zaman, beni bir çok kez, bir çok şekilde şaşırtmayı başardı. Müthiş bir sistem eleştirisi her şeyden önce. Yazarımız Âhir karakteri üzerinden bambaşka pencereler açıyor size. Hangisinden bakmayı tercih edeceğiniz ise tamamen size kalmış. "Kainat Holding" gibi bir yapı üzerinden sistemin nasıl tekelleştiğini okumak bir çok noktada gözümü açtı diyebilirim. Âhir Zaman'ın evreni ile kendi dünyamız arasındaki paralellikleri fark etmek ise her defasında biri beynimdeki bir şalteri kaldırmış gibi hissettirdi. Ve yazarımızın bu yolda seçtiği isimlerdeki metaforlar öyle hoşuma gitti öyle zihnime kazındı ki. Kainat holding, Ceo Adem ve eşi Eva, Rahman Cece, Mecnun, Makûl ve tabii ki Âhir Zaman.
Ah Âhir. Sıradan bir veri sorumlusu iken kafasını gömdüğü kumdan çıkarmaya karar veren Âhir. Onun sistem eleştirisi çok güçlü. Sizi de kendisini de yakıyor bu ateş. Fakat son derece gri de bir karakter aslında. Ne körü körüne siyaha hizmet etmeyi kabul ediyor ne de beyaz olmak için can atıyor. Yine de kendi
Ş. Serda Kayman'ın okuduğum 2. kitabı. Gerçekten beğenerek okudum. Ama hiç korkmadım. Az bir gerildim. Ama kitap çok sürükleyici. Okudukça okuyası geliyor insanın. Kitabın sonu tam tatmin etmese de yine de iyiydi. Bir de inanılmaz derecede detaylı anlatımlar mevcut. Yer yer yoruyor ama olayları anlayabilmek için de bazı detaylara ihtiyaç da oluyor. Levent karakterine ısınamadım nedense. Bekir Amca karakteri ise çok iyi. Baş karakter olan Asu'nun duyguları çok iyi aktarılmış. Tavsiye edeceğim bir kitap.
Afrika’yı Medenileştirmenin Enkazı
Puan vermedi
Afrika’yı Medenileştirmenin Enkazı
༄ ༄ ༄
Antik Çağ’larda, Yunanistan ve Fenike şehir devletleri, Roma İmparatoru Ortaçağ’da ise bazı Pers İmparator valileri, Yemen ve Umman'da Araplar da Kuzey Afrika, Mezopotamya da ve Levant'ta ticaret ve tarım yapmak için koloniler kurup bugüne kadar bu havalide çoğunluk olarak kalabildiler. Aynı yüzyılda İskandinavya Vikingleri Kuzey Avrupa kıyılarını yağmalamak için Danimarka, İzlanda, Grönland’ta koloniler kurdular. İşlemek ile topraklı mülk, çiftlik ve mesken edinmek anlamlarını ve işlevini kapsayan “Kolonizasyon” teriminin tarihsel uzantısında en belirgin, şiddetli ve uzun olan “Modern Sömürgecilik”tir. Batı Avrupa ülkelerinin esas olarak Amerika, Afrika, Asya ve Okyanusya'daki toprakları sömürgeleştirmesi yanında Afrika topraklarını da kapsayarak 1500’den 1900’e sömürgeci güce sahip bir devlet tipini temsil ettiler. Maddi üstünlüklere Avrupalı beyaz adamların Afrika’daki siyah adamları zorla kurduğu idari, ekonomik ve siyasi düzen dört asırlık sömürge enkazı olarak insanlık tarihinde yerini aldı. Buna karşılık İslâm coğrafyasının kutsal beldelerinde on dört asır boyunca farklı ırk, kültür, ten rengi insanlar ortak paydalarla birlik olmaları gerçeği, Avrupalı haksız sömürüne karşı ‘kötülüğe karşı iyiliğin olduğu’ hakikati söylemek, bir borçtur. Avrupa coğrafyasının Afrika için haykırdığı düşüncesi “Afrika’yı Afrikalı olmaktan uzaklaştırarak medenileştirmeliyiz.” çabasıydı. Bu çabayla Güney Afrika 1652 yılında Hollanda tarafından itaat eden yerli halkı misyonerler eliyle Hıristiyanlaştırılırken itaat etmeyenleri katletmişler. Tarlalar, madenler ve sürekli emek arzı gerektiren diğer işletmelerle Afrika halkını, vergilendirme, zorla çalıştırma politikaları ve yerel toplulukları şirket kontrolündeki ekonomiye