코눌 zKt
@soulzkt
Carpe diem
Şu anda okuduğu kitap
'Güzellik içten geliyor' mesajıyla, size derinden dokunacak karakterlerle ve size birçok yaşam dersi verecek bir hikaye çizgisiyle güzel bir kitap...
Kesinlikle en sevdiğim karakter Bailey oldu. Çok güzel ve akıllı bir çocuk. Hikayesi yürek parçalayıcıydı. Gücünü, dürüstlüğünü ve çok hasta olmasına rağmen hayatını sonuna kadar yaşama kararlılığını sevdim. O küçük, zayıf beden çok büyük bir ruha sahipti. Fern ile olan bağlantısını da çok sevdim ve yakınlıklarına bayıldım...
Acı, sevinç, üzüntü, zafer...
Hissetmeyi seviyorum ve bu kitap da bana bunu verdi...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her şeyi mi uydurmuştum? Bütün bu dünya benim zihnimde miydi? Bu rüyadan uyanırsam kendimi bir yerlerdeki akıl hastanesinin odasında, ağzımdan salyam akarken mi bulacaktım? Kendim bile olacak mıydım?
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
“Sen gerçek misin?”
“Evet, gerçeğim,” dedi tereddüt etmeden. Elimi göğsüne daha sıkı bastırdı. Kalbi davul gibi atıyordu. “Gerçeğim ben. Bu,” diğer elini de öbürünün üstüne koydu, “gerçek. Bütün gün beni başka insanlarla etkileşim halinde görüyorsun, değil mi? İnsanlarla konuşuyorum; dünyada bir şeyleri etkiliyorum. Bir şeylerin olmasına sebep oluyorum. Ben gerçeğim.”
“Ama... ama ya bütün bu yer, ya her şey zihnimin içindeyse? ...ve sen; ya hiçbir şey gerçek olmadığı için sen de gerçek değilsen?”
“Eğer hiçbir şey gerçek değilse ne önemi var ki?” dedi Miles. “Burada yaşıyorsun. Bu her şeyi yeterince gerçek yapmıyor mu?”
(Sayfa - 357; 358)
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Ço...ok güzel bir kitaptı...
Hem eğlenceli, komik... Hem duygusal(...
Çoook sevdim... İnanılmaz derecede çoook SEVDİM!
Bu kitabı çeşitli konulara ayırdım. Her bir konuda Allah’ın yarattıklarından birini ele aldım ve ondaki hikmetten bahsettim. Tabi bütün bunlar kendi aklımızın farkına varıp idrak ettiği ölçüde oldu. Yoksa Allah’ın yarattıklarının tamamı, sadece yarattıklarının birindeki hikmetleri söylemek için bir araya gelseler, buna güçleri yetmezdi. Onun için yaratılmışların bu konudaki idrakleri Allah’ın onlara bahşettiği akıl ve anlayış ölçüsünde olur. #60758238
İmam Gazali
İmam Gazali
Hayata katlanmak bir şey değil.. Bir biçimde katlanırsın n'olucak! Asıl korkutucu olan ölümden sonraki hayata katlanmaktır. Bilinmezliğe katlanmaktır. Ölümden sonra bir hayat yoksa, mesele yok! En azından benim için bir mesele yok, çünkü istediğim bu! Ama varsa, o zaman biz de varız demektir. Asıl katlanılmaz olan bence budur. Düşün gene biz olacağız. Biz! Biz kendimize katlanamazken gene biz! Sonra gene ötekiler olacak. Hani şu bildiğin ötekiler. Bana ötekilere katlanabilen birini göster! Ardından gene olaylar, hikâyeler ve bunları konuşma, anlatma, yazma isteği olacak. Uçucu ruhların kelimelerinin ağırlığı olacak mı, olmayacak mı? Yaşamaktan değil, katlanmaktan yorulmuşken bunca yıl, dönüp yeniden, yeniden katlanmak! İçimi sıkıntı basıyor bunları düşündükçe! Hiçliğe inanmak istiyorum, hiçliğin varlığına. Benim için cennet o. Artık hiçbir şeyin olmaması. Hikâyesizlik.
“Sonunda şiirimin çatısı ortaya çıkmıştı. Şiirimin adı “Kuzgun” olacaktı. Bu kuş zaten meşum, uğursuz bir hayvan olarak biliniyordu ve devamlı aynı kelimeyi her hecenin sonunda melankolik bir tonla tekrar edecekti. Burada hemen mükemmel bir şiirin mutlaka bir amacı olması gerektiği aklıma geldi. İnsanlığı en çok hüzne boğan evrensel acı ne olabilir diye sordum kendime. Cevabım “ölüm ” oldu. İşin estetik tarafını düşünerek ölümü şiirselleştirmem gerekiyordu. Şiir ancak bu şekilde daha önceden düşünmüş olduğum “güzellik” unsurunu içerebilecekti. Güzellik ve ölüm! Bunlar nasıl yan yana gelebilirdi? Ancak güzel bir kadının ölümüyle! Güzel bir kadın ölecekti, ama onun bu güzelliğini kim dile getirecekti? Tabii ki arkada kalan zavallı sevgilisi. Ağıt tutmak ancak onun dudaklarına yakışabilirdi.”
