Söylenti Dergi
@soylentidergi
Söylenti Dergi | İki Aylık Edebiyat Dergisi | Satın alma veya yazarlık için mesaj atarak ya da soylentidergi/gmail.com adresine mail göndererek iletişime geçebilirsiniz.
“Kadınlar, ama sahiden seven kadınlar, erkeğin güçlü olmasıyla ilgilenmezler. Seni severler, çünkü yüreklerinde bir yere dokunmuşsundur. Bunu farkına varmadan yapmışsan daha çok severler.”
Polisiye romanlarının güçlü kalemlerinden olan Ahmet Ümit’in yeni kitabı Kırlangıç Çığlığı çıktığı günden itibaren okurları tarafından oldukça beğenildi. Yazarın eserlerinde hakim olan akıcı üslup ve toplum tarafından dikkat çeken konuları ele alması yine büyüleyiciydi. Yazar yine vazgeçemediği ve sevilen İstanbul temasınının yanına güncel sorunlarımızı da ekleyerek herkesin okuması gereken bir kitap yazmış. Sevilen karakterleri ve en çok da Başkomser Nevzat’ı uzun bir aradan sonra okumak oldukça güzeldi. Suriyeli mülteciler ve hepimizin kanayan yarası olan çocuk tacizlerini de ele alan bir eser yaratmış.
“…kötüler gider ama kötülük kalır.”
Tarzıyla hep hayran kaldığım Ahmet Ümit, çocuk tacizlerini, tacize uğrayan çocukların içsel dünyalarını ve yaratılan sonucu ustaca korkusuzca işlemiş. Gerçekleri bu denli iyi ifade edeceğini beklemediğim kitap, gerçekçi bir edebi eser olarak çok toplumdaki bastırılan ne varsa yüzümüze vuruyor.Kitabı okurken gündelik basit sıkıntılarınızın, iyi gitmeyen işlerinizin, basit bir rahatsızlığın hayatınızda ne kadar ufak bir detay olduğunu ve kendi adınıza tüm bu basit şeyleri dert ettiğiniz için utanmanızı sağlıyor.
Yazar, toplumsal gerçekçilikle hazırladığı kitapta son derece etkileyici cümlelerle çocukları, yitip giden umutlarını ve hayallerinin bir bir yıkılışını ifade ediyor. Yaşamadan anlamak çoğu kez zor olsa da empati kurmanızı geliştireceğine inanıyorum. Zira okurken okuduklarımız hayatımızdaki birinin acılarına en yakından şahitlik etmişizcesine etkiliyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kaybeden delikanlıların romanı… Kaybedenleri en iyi resimleyen, pardon sanırım betimleyen demeliydim. Veya anlatan, her ne ise işte. İşinin iyilerinden olan Emrah Serbes, son romanını ”Müptezeller” adıyla yayımladı. Diğer kitapları gibi bu da İletişim Yayınları altında çıktı piyasaya. Çıkışının akabinde İzmir’de düzenlenecekti imza günü, katılamadım ama imza gününün düzenleneceği kitabevinden satın aldım kitabını.
Bolca argo dolu, alabildiğine samimi ve başlığını hakkıyla yansıtan bir kitap olduğunu daha ilk sayfalarından anlayabiliyoruz. Bilenler bilir, Erken Kaybedenler kitabının her yerdeki tanıtımlarında şöyle bir cümle geçer :
”AnKara polisiyeleriyle tanıdığımız Emrah Serbes, bu defa direksiyonu kırıyor ve edebiyatımızda pek de işlenmemiş bir başka meseleye el atıyor. Erkek çocukların enerjik, hüzünlü, alengirli dünyasına giriyoruz…”
2009 yılında girdiğimiz bu yolun bir diğer durağı olarak nitelenebilir bu kitap. Acının, yalnızlığın, depresifliğin en yoğun hissedildiği, en ince ayrıntısına kadar müptezellerin ve alkoliklerin hayatının anlatıldığı ve sapına kadar yeraltı, burada bir es vermek gerek. Zira yeraltı kavramı biraz tehlikeli. Baktığımız zaman Türkiye’de Emrah Serbes’in dergi yazılarından hareketle yeraltı olduğunu söyleyenler var. Ben buna katılmıyorum. Piyasa dergilerine yazdığı yazılardan ziyade bolca kendini yansıttığı kitapları, ”yeraltı” olarak nitelenmeye daha uygun.
Kitabın olumlu yanlarından bahsetmek istiyorum biraz da. Akıp gidiyor kitap. 163 sayfa yağ gibi akıp gidiyor. 163 sayfanın her birinde yeni bir itilip kakılan insan profiliyle karşı karşıya kalıyoruz. Yeri geliyor Karabüklü’nün durumuna ağlıyoruz, yeri geliyor polisi arayıp sahte bomba ihbarı yapan delinin tekine tanık oluyoruz. Onun iç dünyasını soluyoruz bolca. Ayrıca bir
‘’Küçük bir deney yapalım:
Cebinizde bir kitap taşıyın. Çantanızda. Gürültüye bakarken, gürültü içinde yer alırken durup bazen o kitabı okuyun. Kitaptan başınızı kaldırdığınızda gürültüde daha önce duymadığınız sesler duyacaksınız. Okumak gürültünün içindeki sesleri ayırt edebilmenize yarayacak. Böylece gürültü, kaçmak istediğiniz bir kakafoni değil,içinde anlamlı seslerin,hatta güzel seslerin de olduğu dev senfoniye dönüşecek. Sesleri ancak kitap okuyarak duyabilirsiniz. Kitapsız baktığınız sokakta bir sokak görürsünüz. Kitapta baktığınız sokakta, o sokaktan başka bir insan olarak geçme imkanını seyredersiniz.’’
Düğümlere Üfleyen Kadınlar’ın, Ağrı’nın Derinliği’nin Muz Sesleri’nin Devir’in yazarı Ece Temelkuran’ın yeni kitabı İyilik Güzellik..
Çok genç olmasına rağmen sadece Türkiye’de değil dünyanın bir çok yerinde tanınan, ülke gündemine kulaklarını kapatmayan yazarlarımızdan olan Temelkuran bu kitabında ‘’Gürültüde’’ serisiyle başlayan ve eskiye dayanan çoğu köşe yazısını-dergi yazılarını birleştirip okuyanı aydınlatan bir eser çıkarmış ortaya.
Kitap oldukça akıcı,yazdığı dönemleri hatırlayıp o günkü ülke gündemine ister istemez gidiyorsunuz.
Düğümlere Üfleyen Kadınlar’ı beğenerek okumuştum fakat dili farklı gelmişti. Bu kitabın da dilini öyle sanarak geçtim başına ama öyle olmadığı gibi bir sürü gazete okumuş gibi hissetmemi sağladı. Uzun zamandır okumadığım bir tarzdı ve beğenerek okudum. Temelkuran’ın yazılarını kaçırmadan okumaya çalışan biri olarak bu tüm yazılarının toplanmış bir kitap olması bulunmaz nimetti diyebilirim.
Kitapta iyiliği, kötülüğü sorguladığı, insanı eleştirdiği, herkesin gözünün önünde olan ama hiç konuşmaya başlayamadığı her şeyi konu aldığını ve bunlara cevaplar verdiğini söyleyebilirim.
Kadınlara, erkeklere dünyaya ülkeye ve
