Baktım sana, durdu nefesim, Söz bulamadım, kelimeler sustu. Böyle bir güzellik var mıydı dün? Yoksa sen bugün mü doğdun? Ümit ÜSKÜDAR
1000Kitap
İyi başlasam bile olümle bitti (+18)
2 günde ne olmuşsa biraz son nefesimi veriyor gibi hissettim. Ruhum bedenimden çıkmış da boşluğa düşmüşüm, kilitlenmişim, robotik hareket ederken aslında nefes alış verişimde bile gayret göstermem gerekecek kadar tükenmiştim. Bu neyin dalgasıydı ve nasıl bir anda olmuştu bilmiyorum ama bekledim. İçimde ya bir şeyler olüyordu ya da olenler çözülüyordu. Olenlerin cenazesinin kaldırılması izinden geçiyordu. İzin verdim işte. Yaşamadığım ya da farkında olmadan biriktirdiğim bir şeyler varmış demek ki. Bu süreçte biraz agresif ve aşırı sessizdim. Akşam yemeği dışında kalabalığa o kadar katılmadım. Kendimle baş başa kalıp içimin derdini anlamam ve bir şeyler yapmam gerekiyordu. İştahım da kapanmıştı. Kahve bile içmemiştim o derece. Ve demek ki o kadar ağır bir şeydi. Tuhaftı. Sanırım ilk kez buna doğru düzgün bir sebep bile bulamadım. Ama büyümem için tabi ki deri değiştirmem gerekiyordu. Bunun yüreğimin oluyor gibi hissettirişi belki o izinlere geç kalmamdandı. Bize artık baya küçük gelmiş tişörtün verdiği o rahatsızlık, sıkıştırma, boğma ve artık soymak mümkün değil, kurtulmak için kesip atman gerekirdi ya o tarz bir şey oldu. Geç kalınmışlık olmasa acısı da olmazdı. O her neyse bilmediğim için üzülürken geç de olsa daha da geç olmamış olduğu ve olduğu için sevindim tabi ki. Sanki öğlen matın üstünde "Hazırım ya, olmeye hazırım artık. Geleceksen gel. Ne bu, yorgun ve halsizim. Yüreğim okyanusa atılan bir kaya gibi acı çekiyor ama içim rahat. Bu sefer olacak mı, olsunnn. Bitmeden başlamaz, ölmeden doğulmaz. Bedenim mi olecek yoksa benliğim mi?" diye mayışmış halde düşünüyordum. Ve zaman o kadar yavaş aktı ki, saati 5-6 sanarken daha 2 imiş. Son gücümü temizlik perilerine vermiştim. Ne yapayım yaşam alanımın düzenli ve temiz olmasını seviyorum. Olümde dahi düzen ve bütünlük
Hayata Dair
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Soğuk söz duymuş gönül, kırk yaz görse ısınmazmış."
Ağzı olan konuşuyor çuval değil ki büzesin
Biz katlanalım biz çekelim biz heba olalım biz saatlerce gözümüz çıkana kadar ağlayalım bizim kalbimiz parçalansın acır mıyım o saatten sonra birinize oldu olacak biri bir yorum yapsın gömerim onu toprağın altına kimseye de laf söyletmem sen mi çektin kahrını yorum yapmak neyine senin sınırınız olsun sınırı geçeni de ezin geçin.
Çok da tınlamamak lazım
İnsanlar ne ara bu kadar işsiz boş kaldı bazen inanamıyorum cidden tek işleri birilerinin hayatına burnunu sokmak başka işleri yok gibi sanki herkes kendi işine baksın biraz tolerans gösterdik diye tepemize çıkın diye değil adam olun sizde aynısını yapın diye saygı duyun biraz kendi ailemiz bile bize saygı duymuyor elalem niye duysun diyin bir yerde sen görmezden geldikce tepene tepene çıkarlar bıçak kadar keskin ol ki söyleyeni kes daha söylemeye dili olmasın yastık gibi yumuşak olma ki gösterme o yanını seni seveni yanına sevmeyeni dahil etme bile hayatına söz düşmesin kimseye ...
Dün seni sevdim, Bugün de seviyorum, Öbür gün borcum olsun. Yaşarsam söz, Yine seni seveceğim.
Şiir