sümeyye özileri özbaş
@sozileri
30 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Roman ilk 100 sayfada o kadar tekrara düşüyor ki kitabı elimden bırakmamak için kendimi zor tuttum fakat sonrasında akış gelince hoşuma gitti sürükledi ilk kitabı gibi. Merak uyandırdı. Kitabın sonundaki hissim tamamen gerçek dünyada olan haksızlıklara karşı koyamamamız gibi beni elim kolum bağlı hissettirdi. Tahmin ettiğim son oldu aslında, umut ettiğimin aksine.
Reklam
Uzun süredir Türk romanlarındanneden okumadım dedirtti bu kitap bana. Genelde yabancı Klasiklerden gitmeyi tercih ediyordum. Orhan Pamuk’la bu kitapla tanışmak beni çok memnun etti. Olayları anlatma sadeliğine ve bazı noktalardaki çarpıcılığına bayıldım. Özellikle 100. sayfadan sonra ağzım açık okudum diyebilirim. Tek oturuşta bile bitirebileceğiniz nadide bir kitap benim için. Kitap hakkında bilgi vermek istemiyorum ama okuyanların pişman olacağını düşünmüyorum, iyi okumalar dilerim.
Miras, maddi olarak aktarılandan ziyade bağlarla aktarılandır. Doğduğumuz andan itibaren zihnimize depolananlar, bilinçaltımız…
Bergljot’un kirlenmiş bilinçaltı, o istese de istemese de onun bir parçası haline getirildi. Babasından ona unutamayacağı bir miras zemini… Ve bu zemini diğer aile üyeleri de sağlamlaştırdı. Bergljot hepsine karşı olan kızgınlığıyla her ne kadar onlardan uzaklaşsa da zemin artık hep onunlaydı. Trajik ve bir o kadar sarsıcı aile hikayesi… 
Miras 
Vigdis Hjorth
Miras Vigdis Hjorth
Karakter isimlerinden Montag bir kağıt fabrikasının adı iken, Faber bir kalem fabrikasının adıdır. İçinde bulunduğu durumu kestiremeyen, adeta bomboş bir kağıt olan Montag, ve ona yön verip şekillendiren Faber… Kitabın sonunda anlıyoruz ki “Kitapları yakabilirsiniz , ama fikirleri asla…”
Gelişim psikolojisi derslerine katılırken tesadüfen eş zamanlı okudugum bir kitap. Bilinç, bilinç öncesi, bilinçdışı gibi farkındalığimi yükseltti. Kitabı okurken çok keyif aldım ama o son bitiris kısmı ayrı bır keyfi verdi bana. Tek kelimeyle mükemmel. Kendi korkularim, caresizliklerim olsun karşılaştığım çoğu hissi aslında Breuer'in de derinden yaşadığını ve buna çözüm aradığını gördüm. Bir nevi Breuer ve Nietzsche bana bu yolda ışık oldu. Kesinlik tavsiye ediyorum
Reklam