Acı çekmek -sana tuhaf gelse de- bizim varoluş yolumuzdur, çünkü var olduğumuzun bilincine varmamız için tek yoldur; geçmişte çektiğimiz acıların anısı ise kimliğimizin sürekliliğinin garantisi, kanıtı olarak gereklidir bizim için.
"Ne mutludur suçsuz bakirenin dostları!
Unutulan dünyada dünyanın unuttuğu
Lekesiz zihnin sonsuz güneş ışığı!
Her isteği bırakılmış ama kabul görmüş her duası."