Çünkü yaşayan insan, birçoklarına yararlı olan insandır, kendisinden yararlanan insandır. Bir köşeye çekilip uyuşuk kalanlar, evlerinde mezarda gibi yaşarlar. Bu kimselerin kapılarındaki mermere şöyle yazsan yeridir: ölmeden önce ölmüşler.
Bir tartışmada doğruluk ve adaletten bir miktar uzaklaşmaya neredeyse zorlanırız çünkü o an hakikatten çok kendi iddiamız için çekişmek zorunda kalırız, bu hakikatin bilinmezliginin olduğu kadar insan aklının kusurlu oluşunun da bir sonucudur. Ama tam da burada bu doğrultuda çok fazla ileri gidip yanlış bir görüş için uzun uzadıya çekişme ve sonunda inatçı ve iflah olmaz biri olup çıkma tehlikesi baş gösterir.