Romanın başkahramanı İlya İlyiç Oblomov, iyi kalpli ancak aşırı derecede tembel ve kararsız bir Rus soylusudur. Günlerinin büyük kısmını yatağında geçirir, sürekli planlar yapar fakat bunları hayata geçiremez. Çevresindeki insanlar çalışıp üretirken Oblomov hayaller dünyasında yaşamayı tercih eder. Arkadaşı Andrey Ştolts onu hayata döndürmeye çalışır. Daha sonra Olga ile yaşadığı aşk da Oblomov'un değişmesi için bir fırsat sunar, ancak karakterindeki pasiflik bu fırsatı değerlendirmesine engel olur.
Yüzyıllar boyunca “tembelliği” ile bilinen Oblomov karakteri yalnızca uyuşuk bir insan
tiplemesi değil, aynı zamanda toplumsal ataleti temsil eden bir semboldür. Yazar, dönemin
kapitalist düzene uyum sağlayamayan, pasifleşmiş ve yabancılaşmış insanını eleştirmek için
böyle bir karakter oluşturmuştur. Bu bağlamda Oblomov detaylı olarak incelendiğinde, onun
eylemsizliği basit bir “tembellik” olmaktan ziyade bir düşünce yapısı ve yaşayış biçimi olarak
nitelendirilebilir. Oblomov, daha eserin en başında okuyucuyu yatakta karşılar; başında iki
önemli problem olmasına karşın bu problemleri çözmek için harekete geçemez. Eylemleri
yalnızca zihninde kalır. Oblomov’un problemler karşısındaki bu pasifliği, onun çocukluk
yıllarına dayanır. Oblomovka’da geçen çocukluk yılları; uşaklar ve bakıcılar arasında, “el bebek
gül bebek” bir şekilde geçmiştir. En küçük sorumlulukları bile başkaları tarafından yerine
getirilerek büyütülmüştür. Kendi ayakkabı bağcığını bile bağlamadan büyüyen bu çocuk,
yetişkinlik yıllarında da karşısına çıkan her sorunda yalnızca düşünmekle kalmakta, harekete
geçememektedir.
Oblomov sıkıntıları üzerine düşünürken dairesine gidip gelen arkadaşları vardır. Bu
arkadaşlarının kimi derdini, kimi ise sevincini ve heyecanını Oblomov’a aktarır; ancak sıra
onun kendi sorunlarını paylaşmasına ve fikir almasına geldiğinde, dostlarının ilgisinin azaldığı,
onu tam anlamıyla dinlemeden ortamdan ayrıldıkları görülür. Bu durum, yalnızca bireysel bir
ilgisizlikten ziyade dönemin toplumsal yapısına dair önemli bir eleştiri sunar. Yazar burada
ilişkilerin ne kadar yüzeyselleştiğini, empatiden yoksun olduğunu okuyucuya sunar. Herkes
kendi derdinin peşindedir; ancak kimse diğer insanların duygularına kulak vermemektedir.
Eserde toplumsal eleştiri, Oblomov ile Ştolts’un temsil
Oblomovluk
Kitabın önsözünde de belirtildiği üzere bu kitapta önemli olan baş karakter Oblomov değil Oblomovluktur.
Yazar Gonçarov başta İlya İlyiç Oblomov olmak üzere Eski Rusya’nın içinde bulunduğu durumun sosyolojik yapısını bir insan( Oblomov) üzerinden anlatmaya çalışmıştır. Bu kitap yalnızca sosyolojik bir tespit değil hastalığı teşhis ve aynı zamanda o dönemde yaşamış kişilere yapılan bir eleştiridir. Eski Rusya’yı Oblomov üzerinden gösterirken yazar, yaratmaya çalıştığı, batılılaşan Yeni Rusya’yı Oblomov’un en yakın arkadaşı Ştolts üzerinden temsil ediyor. Çok yakın iki arkadaş olmalarına rağmen iki zıt kişilik olduklarını ve birbirlerini hiç anlamayacakları gerçeğini de söyleyelim. İşin en ilginç yanlarından biri de iki arkadaşta çok farklı kişilikler olmalarına rağmen farklı zamanlarda Olga Sergeyevna adında güzel bir kadından hoşlanmaları hatta deliler gibi aşık olmaları.
Genel olarak Oblomov yani İlya İlyiç’in asil bir ruha sahip, iyi bir insan olduğunu söyleyebiliriz fazlasıyla misafirperver, cömert lakin bir o kadar da uyuşuk, hayalperest, konfor alanını terk edemeyen, geleceğin belirsizliği altında ezilen ,gerçek hayattan oldukça kopuk, derebeyi olmasına rağmen karar vermekte zorlanan birisi. Derebeyleri her zaman büyük bir sıfata sahip olmuştur o dönemde, kendi nüfuzu altında yüzlerce köylü bulunmaktadır fakat Oblomov tam tersine çiftliğinden uzakta birkaç aracı ile çiftliğini yönetmeye çalışıyor aslında çalışmıyor da sadece ona gönderilen parayı alıyor desek daha doğru olur.
Ştolts tam tersine belki Oblomov kadar asil bir ruha sahip değil ama düşünme ve çözüm üretme becerisi oldukça iyi, çalışkan, haklarını bilen birisi. Oblomovu değiştirme çabası takdire şayan lakin oldukça güç olduğu da aşikar. Her şeye hatta Oblomov’a rağmen dostunu düştüğü bu bataklıktan
Bir Ruhun Yatay İnzivası: OblomovlukEdebiyat & Roman
**Nerede o her şeyi kucaklayan yaşam?"
Gonçarov’un bu dev eseri, sadece bir odada hapsolmuş bir adamın hikayesi değil; modern insanın, hayatın karmaşasına ve "koşturmacasına" karşı verdiği sessiz, pasif ama derinden sarsıcı bir protestodur.**
İnceleme Notları:
• Oblomovluk Bir Hastalık mı?: Hayır, bir seçim. İlya İlyiç, dışarıdaki dünyanın sahteliğini, insanların makam ve para peşinde koşarken ruhlarını nasıl kaybettiğini görüyor. Yataktan çıkmamayı seçmesi, bu anlamsız döngüye girmeyi reddetmesidir.
• Ştolts vs. Oblomov: Batılı tarzda rasyonalizmi temsil eden Ştolts, hayatı bir görev listesi gibi görürken; Oblomov, hayatı bir rüya, bir çocukluk saflığı olarak kalmasını istiyor. Biz hangisiyiz? Ya da hangisi olmaya zorlanıyoruz?
• Trajik Bir Aşk: Olga’nın çabası, bir adamı sevmek değil, bir adamı değiştirmeye çalışmaktı. Oblomov ise olduğu gibi sevilmek istiyordu. Belki de kaybettiği en büyük savaş buydu.
"Hayat mı? Yaşamın ne olduğunu anlamaya kalkışmak; yaşarken yorulmaktan, o bitmez tükenmez koşturmacadan çok daha zor."
Sonuç:
Kitabı bitirdiğinizde elinizde kalan sadece bir uyuşukluk hikayesi değil; içinizdeki "küçük Oblomov" ile tanışmanın verdiği o hüzünlü farkındalık oluyor. Hepimiz biraz Oblomov’uz, ancak çoğumuz bunu itiraf edemeyecek kadar "Ştolts" taklidi yapıyoruz.
Sizce Oblomov kurtarılmalı mıydı, yoksa hayalindeki o huzurlu Oblomovka’da bırakılmalı mıydı?
İvan Gonçarov 
Oblomov 
kadir deniz
İvan Gonçarov Oblomov kadir denizÜşengeçlik mi, Bilinçli bir eylemsizlik mi?
ah Oblomov...
kısa vadeli hazlar uğruna uzun ömrünü ziyan eden hüzünlü çiçeğim...
Öncelikle kitaba başlamadan önceki düşüncelerimden bahsedeyim;
Çok derin anlamları olan, dili ağır, işleyişi ağır, hayatı mahvolmuş ve bu yüzden her şeyden vazgeçip ''Oblomov'laşmış'' bir adamın hayatını okuyacağımı düşünüyordum.
Oysa kitap daha çok diyaloglardan oluşan bir olay örgüsü. Bu yüzden okumaya tereddüt eden varsa gözü korkmasın isterim.
Kitabımız ana karakterimiz Oblomov'un günlük hayatından başlıyor, uzunca bir süre yaşam tarzını, uşağı Zahar ile diyaloglarını, kabaca uyuşuk karakterini okuyor onu tanıyoruz.
Sonra Oblomov'un rüyası bölümü geliyor; orada çocukluğunu, ailesini, hangi şartlarda büyüyüp neden böyle birisi olduğunu öğreniyoruz.
sonraki bölümde Oblomov'un en yakın dostu Ştolts'u, onun hayatını ve karakterini, sonrasında ise kitabın büyük bölümünde yer alacak olan Olga'yı tanıyoruz. Son olarak Oblomov'un nihai yolculuğuna eşlik edecek Agafya..
okuyacaklar için çok spoiler vermemek adına hikayeyi özetlemek istemiyorum zira ben de detaylı özet gördüğüm zaman hevesim kaçıyor. artıları ve eksilerinden spoilerlı bahsedeceğim o yüzden istemeyen okumasın:)
Spoiler'lı Artıları
-kalın bir kitap olsa da okuması kolay çünkü çoğunlukla diyalog ve olay örgüsü
-Oblomov, Zahar, Ştoltz, Olga, Agafya, Anisya, Taranteyev ve Matveyeviç; karakter sayısı az ve hepsi çok güzel tanıtılmış, günlük hayatta tanışabileceğimiz karakterler gibi bir profil çiziyor.
-açıktan bir ders vermese de hepimize durup düşündürten, kendi kendimize ''ben ne kadar Oblomov'um'' testi yaptıran, ''doğru yaşıyor muyum'' diye sorgulatan bir kitap; ki ben bir kitapta en çok bunu seviyorum.. bitirdiğimde kafamda oluşan yoğunluk, düşünce yığını hoşuma gidiyor, zihnimin genişlediğini hissettiriyor. bu yönden çok
Обломов / Oblomov
Puan vermedi·622 syf.·
2026 1. kitabı
Роман рассказывает о жизни помещика Ильи Ильича Обломова, который вместе со своим верным слугой Захаром живёт в Петербурге. Илья Ильич редко поднимается С дивана. Он не занимается никакой деятельностью, не выходит в свет, лишь предаётся мыслям о том, как надо жить, и мечтам об уютной безмятежной жизни. Никакие беды не могут сдвинуть его с места. Его друг детства, Андрей Штольц заставляет героя на какое-то время очнуться и окунуться в жизнь: он знакомит его с милой и
очаровательной Ольгой Ильинской.
Это история о том, как лень и праздность губят человека. О том, как чрезмерная опека и стремление родителей оградить ребёнка от всех тревог и забот, могут убить в нём всякий интерес к жизни. В добавок ко всему наличие дохода с трёхсот душ позволяет не заботиться о хлебе насущном. Человек, выросший в таких условиях, ничего не умеет, ни к чему не стремится, он разучивается принимать решения, думать и самое главное - жить.
В своём романе автор вводит такое понятие, как "обломовщина" - противоположность энергичной жизни, лень, праздность, полная апатия ко всему. Это сонное болото, из которого невозможно выбраться. Конечно же, это явление в произведении утрировано, но определённо заставляет задуматься о своей жизни.
Несмотря ни на что Обломов чист душой, у него нежное, доверчивое и доброе сердце, за это его любят и прощают ему всё. Как и я не смогла его долго осуждать, мне было его безмерно жаль.
Главной сюжетной линией является любовь Обломова и Ольги Ильинской. Очень трогательно изображены их нежные и трепетные отношения. Но, к сожалению, они были заведомо обречены.
Отдельно хочется отметить язык Гончарова, пишет он изумительно. Колоритные персонажи, один Захар чего стоит. Повествование спокойное и неспешное, мне оно показалось немного затянутым.
В общем, роман мне понравился,