Sabırsızca beklerim orada, sonunda aydınlık gökyüzü görünsün diye, kar sakallı kış göğü, o ihtiyar ve akkafa, -
- kış göğü, suskun, çoğu kez güneşini bile gizleyen!
Ben ondan mı öğrendim, uzun uzun açık açık susmayı? Yoksa o mu benden öğrendi? Yoksa her birimiz kendimiz mi keşfettik?