Su Düzen
@su_duzen
Ben edebiyattan ibaretim
SNÜ/ TÜRKOLOJİ YÜKSEK LİSANS
9 Haziran
69 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Rüyalar ve MitlerEdebiyat Psikoloji
"Hepimiz rüya görürüz. Onları anlamayız ama yine de uyurken sanki böyle bir şey olmuyormuş gibi davranırız. Ama uyanık halimizin mantıklı ve hedefe yönelik düşünce tarzıyla karşılaştıracak olursak, rüyalarda bazı garip yönlerin bulunduğunu fark ederiz. (Fromm, 2014; 17)
Rüyaları böyle anlamlandırmaya başlıyor Fromm. Şimdiki zamanlarda herkes öğrencisi Jung'ın tarafını tutsa da Freud'un öğrencisi o; rüyaları da onun yöntemlerinin bir devamı olarak değerlendirmeyi seçmiş. Hayatımızın hatırı sayılır bir kısmını bu hâlde yaşadığımız, bedenimiz yarı kapasitede çalıştığı için bir "yarı ölüm"e benzetilen savunmasız uykularımızda bile zihnimizin çalışmayı bırakmadığını, bize bir şeyler anlatmaya gayret ettiğini anlattığı için seçtim yukarıdaki alıntıyı. Uyaran maddeler alsak bile çevremize karşı bu denli bir kayıtsızlık sergileyemeyeceğimiz; toplumsal normların her türlüsünden, her şekilde azade olduğumuz uykularımızda gördüğümüz o abes rüyalarda bile, bazen etimizle kemiğimizle hissettiklerimizin "aslında gerçekleşmediğini" hissedebildiğimizi vurguluyor bu cümleleriyle.
Rüyalar ve onların yorumlarıyla ilgili, insanlık tarihi kadar geriye giden binlerce açıklama bulmak mevcut. Şüphesiz ki kolektif hafızamızda onların ne kadar imkânsız ve saçma görünürlerse görünsünler, işin sonunda bizi semboller aracılığıyla gerçekçi bir zemine bağladıklarını biliyoruz. Bize imkânsız ve saçma gelmeleri ise onların dilini, tarihin bir kesitinde unutmamız anlamına geliyor. En azından Fromm, "Rüyalar, Masallar, Mitler"de bu düşüncenin üzerinde duruyor.
Öğrenmemiz gereken bir yabancı dil varsa bu da rüyaların sembolik dilidir, diyor. Sözde bilimlere beyhude bir alan tanımadan yahut fazlaca maneviyata batmadan, belki günlerce beyninizi meşgul eden bazı rüyalarınızın size neler anlattığını
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Alevi ve Sünni çatışması çok taraflı anlatılmış.!!!Din
Çok çok taraflı yazılmış!!!
Okurken bazı yerlerde sinirlerime hakim olmak için çok zorlandım.
Kitap hangi bölümden sonra objektif davranacak, düzelecek, doğruları yazacak diyerek kitabı baştan sona okudum.
Aşk bizi birbirimizi sevmek dışında bütün kaygılardan kurtarıyordu...Edebiyat
Kavuşamayan her sevgilinin kırıktır kanatları. Bedenin tüm hücrelerinde hissedilen ruhu saran hazin bir aşk öyküsü. Babasının eski arkadaşının ziyaretine giden genç adamın aşkla değişen hayatı. Verilen söz sebebiyle birbirlerinden ayrılmak zorunda kalan kalpler. Her şeye rağmen vazgeçilemeyen görüşmeler gelgitler. Genç yaşta hayatını kaybetmeyi göze alan bir kadın. Sevdiği kadına zarar vermekten çekinen bir adam. Yaşananlara rağmen yitirilmeyen umutlar. Kırık Kanatlar okurken aşk anlayışınızı yeniden şekillendirecek bir kitap. Gerçek zarafet; bir kadınla bir erkeğin ruhları arasındaki ahenkten ortaya çıkan aşktır.Benim ruhum ve Selma'nınki tanıştığımız o gün birbirlerine doğru mu çekilmişlerdiyoksa içimdeki bu hasret mi benim onu dünyanın en güzel kadınıymışçasına görmeme neden olmuştu? Yoksa aslında hiç var olmayan bir şeyden hoşlanmama sebep olan gençlik şarabından mı zehirlenmiştim?Ya da gençliğim gözlerimi kör etmiş ve gözlerinde parlaklık dudaklarında tatlılık biçiminde zarafet hayal etmeme mi neden olmuştu? Yoksa parlaklığı tatlılığı ve zarafeti gözlerimi açıp aşkın mutluluğunu ve hüznünü görmemi mi sağlamıştı?
Kitapta ilgimi çeken önemli noktalardan biri kitabın yazım tarzıyla diğeri de yer ve kişi isimleri kullanılmaması. İkisinin de kitabın etkisini artırdığı yadsınamaz. Uzayıp giden cümleler, paragraflar kitabın ürkütücü konusunu daha da vurucu hale getiriyor. Söylenmeyen isimler ise sanki sokaktaki herhangi birinden söz ediyor izlenimini uyandırdı bende. Hatta öyle ki çoğu zaman göz ardı etsek de aslında isimlerin, mesleklerin, unvanların ne kadar boş olduğunu düşündüm. Kitapta sadece ve sadece “insan” olarak varsınız. Bu insanlığı iyi/ye ya da kötü/ye kullanışınızla.
Kitapta sadece bir kişinin gözlerinin görmesi ve olayları anlatması; siyah yerine beyaz bir körlük yaşanması ve roman kahramanlarından birinin göz doktoru olması ironik bir durumdu. Bunun da kitaba ayrı bir renk kattığını düşünüyorum.
