Ötüken'de Şeb-i Tefekkür Şeb çökmüş Ötüken üzre, gök susar, yer dinlerim, Kök Tengri'nin sükûtundan kalan aksi dinlerim. Yel eser çamlar içinde, eski bir kopuz gibi, Her nefeste alp atamdan bir hazîn destan duyarım. Umay'ın nûru çekilmiş sanırım bu menzilden, Saye-i gamda bugün ben kendi bahtımca yaşarım. Sisler ardında görünmez kutlu yollar, kutlu izler, Boz kurdun ayak sesini rüyâlarda ararım. Derler Erlik gece vakti korku salar cân içine, Ben ise en çok gönülde gizlenen hüsrânı tanırım. Bir kuru dal titrer iken ateşin son korunda, Sanki yüzyıllık bir yurdun hatırâtın anarım. Ey Ötüken, ey mukaddes yâdigâr-ı ecdâdım, Her taşında ayrı bir sır, her yelinde bir âhım. Tan ağarsa belki yine kut iner bu gönlüme, Şeb ne denli yeldâ olsa, doğar elbet subh-ı dem. Alp Turan
Şiir
Evet, nasıl ki insan küçük bir âlemdir, yıkılmaktan kurtulamaz. Âlem dahi büyük bir insandır, o dahi ölümün pençesinden kurtulamaz. O da ölecek, sonra dirilecek veya yatıp sonra subh-u haşirle gözünü açacaktır. Bediüzzaman Said Nursî
Din
Reklam
Bəzəkli Qəfəslər: Sənət və Din Qadını Necə Həbs Etdi?
Bəşər tarixi boyunca qadın varlığının ətrafında keçilməz divarlar kimi hörülən namus, ismət və qeyrət kimi anlayışlar heç vaxt təsadüfi bir mənəvi ehtiyacdan doğmadı. Bunlar minilliklər ərzində ən kiçik detalı belə unudulmadan, həssaslıqla inşa edilən nəhəng bir nəzarət sisteminin görünən, qanuniləşdirilmiş və müqəddəsləşdirilmiş üzləri idi. Bu sistem qadını yalnız fiziki zəncirlərlə küncə sıxışdırmaqla kifayətlənmədi. O, insan ruhunun ən ali qatlarına - düşüncəyə, dinə, mifologiyaya, sənətə, estetikaya və hətta sevginin özünə belə sızaraq qadını daxildən ram etməyə çalışdı. İnsanlığın bu məsələdəki ən qorxulu tərəfi qadına qarşı sadəcə qəddar olması deyil, həm də bu qəddarlığında ağlasığmaz dərəcədə yaradıcı olmasıdır. Onu məhdudlaşdırmaq üçün quru qanunlar yazmaqla yetinməyib, qanlı mifologiyalar uydurdu, dinləri patriarxal maraqlara uyğun yozdu, şeirlər qoşdu, heyranedici rəsmlər çəkdi və hətta bədəni deformasiya edən modalar icad etdi. Ən acınacaqlısı isə odur ki, bütün bu zəncirlər dünyaya gözəllik, fədakarlıq, əxlaq və müqəddəslik adı altında, olduqca cəlbedici və etirazı qeyri-mümkün edən bir qablaşdırmada təqdim olundu. Hər şey ibtidai dövrlərin sərt fiziki güc hökmranlığı ilə başladı. İnsanlığın şəfəqində həyatda qalmaq birbaşa ov, savaş və vəhşi təbiətdən müdafiə kimi fiziki üstünlük tələb edən amillərə sıx bağlı idi. Kişinin bu bioloji əzələ üstünlüyü, zaman keçdikcə sadəcə bir fiziki fərq olaraq qalmadı, sistemli bir sosial hakimiyyətə çevrildi. Qadının hamiləlik, doğum və övlad böyütmə dövrlərindəki təbii həssaslığı isə bu sistem tərəfindən bir bioloji imtiyaz və ya həyatın davamı üçün zərurət kimi deyil, bir zəiflik və asılılıq faktoru kimi istifadə edildi. Beləcə, ilk qanun ilk yumruğun kölgəsində, "güclü olan haqlıdır" prinsipi ilə şüurlara qazındı.
1000Kitap
Tanrım! Adsız bendelerden, sene tövbe uman menem
youtu.be/7rxkmTiUdKw?si=... Mən sözəm söz göydən gəldim Yaxşı mənəm yaman menem Yer Tanrının göy Tanrının! Yere göye aman menem Qələm dərdi sözə köçür Sözə köçür candan keçir Əbədiyyət andan keçir Zaman sığan o an mənəm İnsan adlı ada enib Göydən mən tək buta enib Ağac yarpaq ota enib Qam qamlıyan şaman mənəm En mənə bir zaman-zaman Necə sığır bədəndə can Ey Tanrıya yol arayan Mənə üz tut güman mənəm Günah edib tövbə dedim Ey günahım tövbə dedim İsa, Musa, Muhammed'in Tapındığı iman menem Qaçsın deye bəşər şərdən Duha qıllam sübh səhərdən Tanrım adsız bəndələrdən
SAÇLARIN ​Gönül dâmı, kemend-i can o müşkîn saçların olsun, Şu gurbet akşamında tek penâhın saçların olsun. ​Perîşân eyleyen aklı, o silsile-i sevdâdır, Gören hayran olur elbet, o şeb-gûn saçların olsun. ​Nesîm-i subh eserken nâz ile her bir telinden, Itr-ı cennet saçan her dem, o rengîn saçların olsun. ​Karanlık leyl içinde bir emel, bir nûr-u mutlakdır, Ruhumun zulmetinde parlayan gün saçların olsun. ​Esîrindir bu bîçâre, bağlandım o her tele, Hayranın tek murâdı, o zerrîn saçların olsun. Alp Turan
Şiir
Qalxıb getmək istəyirsən, ancaq hara? Qalmaq istəyirsən, ancaq niyə? Sevinməyin üçün hər şey var, ancaq qəmliansan. Hər şeyin var, ancaq yenə də nəsə istəyirsən, nəsə çatışmır. Demək istəyirsən, bilmirsən nəyi. Ürəyin doludur, bilmirsən nə ilə. Bir çox şeyi etmək istəmirsən, ancaq lazımdır. Qəlbin sevir, ancaq bilmirsən kimi. Həqiqətdir, ancaq şübhə edirsən. Sanırsan ki, xoşbəxtsən, bəs göz yaşları niyə? Yaşayırsan, ancaq bilmirsən nə üçün. Ətrafın adamla doludur, darıxırsan yenə.
Reklam
Reklam