Yəqin ki, sevgi insanların içində şübhə hissi yaradır, onların inamını öldürür. İnsan bir qadını sevəndə daim ondan şübhələnir, çünki özünə olan inamını itirir, məgər belə deyil?
O, artıq anlamışdı ki, bəzi insanlar öz növündən olan digər insanları heyvan hesab edir və onlarla yola getməyin ən yaxşı üsulu gerçəkdən özünü heyvan kimi aparmaqdan ibarətdir. Təmiz qırxılmış üz və dik baxış şübhə doğurur ki, bunun da sonu cəza ilə qurtarır. Adam qərara gəlmişdi ki, insan zorakı əməl törədəndə öz vicdanının əzab çəkməyinə səbəb olur və buna görə də, o, kimisə mütləq cəzalandırmalıdır
Reklam
Bir dem-i gafletde bildin tâ zevâl-i âlemi
Âlem-i rü'yâda çok gördün misâl-i âlemi
Hâbdır nisbetle mâzî subh-ı istikbâline
Böyle ta'bîr eylemişlerdir hayâl-i âlemi
Sayfa 15
"Esti nesim-i nev-bahar, açıldı güller subh-dem
Açsın bizim de gönlümüz,sâki medet,sun câm-ı cem
Erdi yine ürdibehişt,oldu havâ anber-sirişt
Âlem behîşt-ender-behîşt,her gûşe bir bâğ-ı irem
İlk mısrada: "Sabah vakti ilkbahar rüzgârı esti, güller açıldı" diyor şair. Bu rüzgâr baharda esen ılık bir rüzgâr ve buna bâd-ı sâba deniyor. Baharın ilk gecesi güne dönerken havada bir ılık esinti hasıl oluyor. İşte o, yârdan haber getiren esintidir. Çünkü Allah dostları, ehl-i dîl seher vaktini asla ihmal etmezler. Bütün kainatın uyandığı bir vakittir ve o an sûku'l-ârifin, yani arifler çarşısı açılır. Orada arifler arasında bir alışveriş yapılır. Siz bir meta götürürsünüz ve o meta karşılığında da feyiz alırsınız. Götürdüğünüz meta, hayırlı amelleriniz, muhabbetiniz, evrad u ezkârınızdır. Onun karşılığında gönlünüze bir fetih ihsan ediliyor."
Biliyorum ki
“Sen bihaber, hayalin ile gûşelerde biz
Ta subh, olunca her gece ayş ü dem eyleriz”
beytini Baki de, Nefi de söyliyemezdi, Nedim'den önce kimse söyliyemezdi. Aruz ölçüsünün o kıvraklığı, o akışı, o hali elde etmesi için, Nedim'in gelmesi gerekti.
"Müncer olur mu yâ Rab bir subh-i inbisâta
Vahdet-gehimde böyle mahzûn geçen leyâlim"
Reklam
Reklam