“içimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu… içimizde şeytan yok… içimizde aciz var… tembellik var… iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey, hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var…”
''çok gülmenin arkası ağlamaktır!'' gibi sözler sarsılmaz kanaatler halinde ruhuna yerleşmişti. herhangi memnun edici bir hadise, ilk sevinç ihtizazları geçer geçmez, sebepsiz bir korku ve hüzün yaratıyor ve ömer ancak birtakım gülünç hilelerle bundan kurtulmaya çabalıyordu.