Bir adamı tanımak için, düşüncelerini, acılarını, heyecanlarını bilmemiz lâzım hiç değilse. Hayatın maddî olaylarıyla ancak kronoloji yapılabilir. Kronoloji aptalların tarihi.
Eminim ki, iyi bir niyet başkalarına açılırsa, çoğu zaman yapılması güçleşir, hattâ imkânsızlaşır. Ama, gençliğin bencillikle karışan bu temiz duygularını, açıklamadan nasıl durmalı? Çok sonra açıklanan bu fikirleri hatırlar, ve dayanılamayarak açmadan koparılmış, solmuş ve çiğnenmiş yerde yatan bir çiçeğe acır gibi acırdım.
Elimizden kitaplarımızı alsalar, şaşkınlıktan artık hangi yola gideceğimizi, kimi destekleyip kimden sakınacağımızı, kimi sevip kimi hor göreceğimizi bilemeyiz.
Tavsiyeleri işe değil, kişiye bakan insanlardan almalısınız. Bu tipte insanlar sizin kim olduğunuza, nasıl bir birikimle geldiğinize, neye ihtiyaç duyduğunuza bakar. Yoksa ezbere tavsiye vermek çok kolaydır