Sümeyye Mollaoğlu
@sumeyyemollaoglu
347 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sümeyye Mollaoğlu bir yorumu yanıtladı.
Akıl ile aşkın birlikte oldukları pek söylenemez.
Evet, 'akıl ile aşkın birlikte oldukları pek söylenemez'. Aşk, mantığın sınırlarını zorlayan o tatlı delilik hali değil midir hocam?
Önceki 10 yanıtı göster
Sümeyye Mollaoğlu bir yorumu yanıtladı.
Geri gelmeyecek birine duyulan özlem. Özlem başlı başına katlanılamaz bir duygu iken bunun sonunda kavuşma ihtimali yoksa eğer işte o zaman özlem, hasret ne demek anlıyorsunuz. Sonunda kavuşma varsa, kokusunu duyma varsa, sesini duyabilme şansı varsa, omzunda ağlayıp teselli bulabilme şansı varsa bunlar size özlem, hasret gibi gelmiyor.
Sır var,
sırrına ortak koşulacak.
Bir de aşk var,
aşka yelken açılacak.
Bir de sevda —
dilimde suskun bırakacak.
Ötekileşmiş baharlar,
yaz havasında,
kış tadında yaşatan.
Süslü dünya,
makyajla süslenen.
İşte sırlar —
sonsuzu dileyen…
Ve küçücük kalpler var,
mutluluğu isteyen.
Ayrımlar büyük…
kalpler küçük.
Sümeyye Mollaoğlu yorumladı.
Bazen insan bunuda yapmam dedigi şeyi yapar ama bunun sebebi güçsüz olduğu için değilde mecbur olduğu içidir
Hoş geldin kuzenn 🫶🏻✨
Sümeyye Mollaoğlu yorumladı.
bir akşamüstü pencerenden bakıyordun
ağır ağır, yollara inen karanlığa.
bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya...
o geçen ben değildim.
bir gece, yatağında uyuyordun...
uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
ve karanlıklar içindeydi odan...
seni gören ben değildim.
ben çok uzaktaydım o zaman,
gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
artık beni düşünmeye başladığından
bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya...
bunu bilen ben değildim.
bir kitap okuyordun, dalgın..
içinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
genç bir adamı öldürdüler romanda.
korktun, bütün yininle ağlamaya başladın...
o ölen ben değildim.
