Ümit Yaşar Oğuzcan ile, onun kalemiyle ilk defa bu kitap aracılığıyla tanıştım. Uzun zamandır bu kitabı okumak istiyordum ve sonunda okuyup bitirdim. Okurken çok keyifli vakit geçirdim ve kitabın tam anlamıyla tadına varabilmek için yavaş yavaş okudum. Ümit Yaşar Oğuzcan; aşkı, sevgiyi o kadar güzel anlatıyor ki bir kişiye değil de sevmeye, aşka aşık oluyorsunuz. Bizim içimizdeki duyguları alıp kağıda aktarmış, her okuyan kendinden bir iz bulacaktır eminim ki. Ve okurken illa ki aklınıza birileri düşecektir. Bu düşen kişi illa sevdiğiniz kişi, aşık olduğunuz kişi olmak zorunda da değil. Aileniz de olabilir, arkadaşınız da. Orasını size bırakıyorum.
Kitap birbirinden güzel şiirlerle başlıyor, sonra yine aynı şekilde birbirinden güzel mektuplarla devam ediyor. Okurken zaman zaman mektupların yazıldığı kişi veya kişileri tatlı bir kıskançlık ile kıskanabilirsiniz. Okurken o kadar çok cümlenin altını çizmek ve burada paylaşmak istedim ki… Ama kendimi tutmayı -sonlara doğru da olsa- başarabildim. Neyse uzun lafın kısası, beğendiğim ve önerdiğim bir kitap olarak kitaplığımdaki yerini aldı. Keyifli okumalar ve iyi geceler dilerim.