"Kur'an'ı okumak ve yorumlamak her Müslümanın vazifesidir ve ona göre içtihat yapmak da görevidir. "
"Sünnet-i Seniyye, saadet-i dâreynin (dünya ve ahiret saadetinin) temel taşıdır ve kemâlâtın madeni ve menbaıdır (kaynağıdır)."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Allah, bid’at sahibinden, o bid’atini terk edinceye kadar tevbeyi engellemiştir. Bid’atçi, kendisini hidayet üzere zannettiğinden tevbe etmez. Bid’at, sahibini üzerinden olduğu kötülükten daha kötüsüne taşır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:
“Oysa bilgisizce, sırf insanları saptırmak için, Allah'a yalan isnad eden kimseden daha zâlim kim olabilir? Allah, şüphesiz, zâlim kimselere hidayet etmez” (En’âm 144)
İbn Cerîr (et-Taberî) Tefsir’inde “Allah, şüphesiz zâlim kimselere hidayet etmez” ayetini
şöyle tefsir etmiştir: “Allah, kendisine iftira edenleri ve kendisi hakkında yalan söyleyenleri doğruya ulaşmakta başarılı kılmaz”
Adam çoğu kültürde insanları köleleştirmek için ilk adımın onları iğdiş etmek olduğunu söyledi. Bu insanlara hadım deniyordu. Bazı kültürler de, işi oraya kadar vardırmasalar da, seksten zevk almamanız için ne mümkünse yapıyorlardı. Cinsel organlardan parçalar kesiyorlardı. Klitorisin bazı kısımlarını,dedi Adam. Veya sünnet derisini. Sonra da hassas bölgelerde, yani insanın en çok zevk aldığı yerlerde hissizleşme
başlıyordu.
Ehl-i sünnet âlimlerince, “Râfıza" veya "Rafizîlik" olarak da anılan Şia'ya göre, Hz. Peygamber, Hz. Ali'yi sağlığında imam tâyin etmiştir. Zira imam nasbı, halkın seçimine bırakılabilecek basit bir mesele değildir. O, namaz, oruç ve zekât gibi dinin rükûnlarından, yani temel esaslarından biri-dir. Hatta onların birinci derecede ehemmiyetli olanıdır. Hz. Peygamber'in bu tâyini (!), mutlak sûrette uyulması gerekli bir nasstır. Ehl-i Sünnet âlimleri, Şia'nın bu iddiasını kabul etmez. Zira, onların bu maksadla ileriye delil diye sürdükleri keyfiyetlerin, bu iddiayı ispata yarayacak vasıfta olduğunu kabul etmezler ki, gerçek de böyledir. Bu temel görüşün tabiî bir neticesi olarak Hz. Ali'den önce halife, yani imam seçilen Hz. Ebûbekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman gâsıb olup hilâfet-leri meşrû değildir. Onlara biat etmiş olan ashâb, beş-altı kişi hâriç olmak üzere -hâşâ- kâfirdirler
