Kitabı bitirdiğimde zihnimde kalan ilk şey, bunun yalnızca bir mafya romantizmi olmadığıydı. Bu, yasın insanı nasıl dönüştürdüğünü, intikamın insanı hangi karanlık koridorlara sürüklediğini ve bazen en büyük savaşın kalbin içinde verildiğini anlatıyor Harzemsah
Kutsal Alazgir, kız kardeşi kadar yakın hissettiği arkadaşının ölümünün ardından doğruluğuna inandığı bir amaç uğruna Rusya'ya gidiyor. Elinde yalnızca öfkesi ve güvendiği insanların anlattıkları var. Ancak olaylar ilerledikçe, gerçek sandığı şeylerin ne kadar kırılgan olduğunu ortaya çıkıyor. . Çünkü bazen insan, haklı olduğuna inanarak çıktığı yolda kimin suçlu, kimin masum olduğunu ayırt edemez hâle gelebiliyor.
Araz Vladimirov ise asla normal bir karakter değildi. Gücü elinde tutan, korku salan, acımasız kararlar verebilen bir adam olmasına rağmen tek boyutlu yazılmamıştı. Onu sevmemek için çok nedeniniz varmış gibi görünürken, zamanla kendi sınırlarını, sadakat anlayışını ve sevdiklerine karşı gösterdiği beklenmedik yönleride var.
Bir noktadan sonra "Bunu yapmış olabilir ama bunu asla yapmaz," diye düşünmeye başladim.
İşte tam da o anda hikâye elinizdeki bütün kartları yeniden dağıtıldi.
Kutsal ve Araz arasındaki birbirlerine duydukları öfke, güvensizlik ve bitmek bilmeyen sorgulamalar, yavaş yavaş yerini geri çekilemeyen bir çekime bırakıyor. Kutsal'ın perde arkasında çevirdiği işleri fark eden Araz'ın sessizliği, ihaneti affetmeyeceğini söyleyen bir adamın kalbiyle verdiği mücadele... Özellikle finale doğru yaşananlar... Çünkü bazı kırgınlıklar bağırarak değil, sessizce can yakıyor.
Ve o final... Kutsal'ın kavuştuğunu sandığı aile bağları, açığa çıkan gerçekler ve yarım kalan hesaplar.
İkinci kitabi cok merak ediyorum. Acilen çıksa super olur
BAYILDIM BEN NİYE BU KİTAPLARI BU KADAR ERTELEMİŞİM OOO KAADAR İYİDİKİİİ
ilk kitaptan sıkılıp bırakmayın bir günde iki kitabını okudum o derce güzel kitap bayıldım yani kesinlikle sarıyor olay kurgu hepsi süper anlatım tarzı da iyi AAA HEMEN DİĞERİNE BAŞLIYORUM
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
keyifli ama potansiyelinin altında
light academia olarak kategorilendirebileceğimiz (kelimenin uzunluğu) Yitik Kızlar’ı okudum. yunan tragedyaları + psikoterapi + akademi atmosferi + cinayetler = süper bir karışım. AMA;
Bu kitabı okuma reçeteniz şöyle olmalı: yazarın en başarılı bulunan eseri Sessiz Hasta’dan ÖNCE okuyun. Böylece beklentiniz karşılanır ve keyif alırsınız. Ama bu kitabı sonra okursanız, hem kurgu, hem yazarın yeteneği açısından potansiyelini ortaya tam olarak koyamadığını düşünürsünüz.
Hikâye, eşinin ölümünün ardından toparlanmaya çalışan terapist Mariana’nın, Cambridge’de işlenen bir cinayetin peşine düşmesiyle başlıyor. Başlangıç oldukça ilgi çekici ve atmosfer başarılı kurulmuş. Ancak ilerleyen bölümlerde bazı gelişmeler beni yeterince tatmin etmedi. Buna rağmen gizemli, hızlı akan ve okuma durgunluğundan çıkmak isteyenler için iyi bir seçenek olabilir.
Yine de ben sevdim diyeceğim. Tam olarak bu ayarda bir kitabı okumam gerektiği zamanda bu kitabı okuduğum için orta halli keyif aldım. Sonunun daha farklı, daha şoke edici şekilde bitmesini isterdim ama kitapları sonlarına göre değil gidilen yola göre değerlendirmeyi daha doğru buluyorum. :’)
Bu kitaptan hemen sonra Sessiz Hasta’yı okudum ve BAYILDIM! Onun yorumu da ayrıca gelecek.
Puan vermedi
Kulaklarımda düdük sesi, gözlerimde Jason'un en son gördükleri... Bir çocuğun kaç ailesi olurdu? Bir çocuk bütün bu karmaşaya rağmen iyi bir insan olarak kalmayı nasıl başarmıştı?
Başından sonuna kadar sanki içinde yaşadığım bir romandı. Çokça sorgulamanın olduğu, geçmiş ve gelecekle olan hesaplaşma... Bazen gördüklerin aslında görmek istediklerin oluyor. Ailesine yaşatılanlardan sonra tüm ömrünü buna sebep olanlara yaşatacağı öc duygusuyla yaşayan Jason, hapishanede aldığı son mektupla asıl yasananları öğreniyor. Ona gerçek bir baba gibi sahip çıkan Yargıç ona her turlu desteği sağlıyor. Karakterlerin tasviri o kadar güçlü yapılmış ki karakterler okurken gözünüzde canlanıyor. Sanki okumuyorum da bir film izliyorum hissi hiç düşmeyen gerilim kitabı çok begenmemın asıl sebeplerinden eğer aksiyon/gerilim sevıyorsanız çok severek okuyacağız elinizden bırakmak istemeyeceğiniz bir kitap
#süperçocuk
#kitapcumhuriyetimileokuyoruz
Kapağına vurulup okumaya başladığım çok kitap olmuştur. 
Andrea Camilleri nin polisiye serisinin ilk kitabı olan 
Suyun Şekli de onlardan biri. Renkleri o kadar tatlı ve dikkat çekiciydi ki kayıtsız kalamadım. :)
Serinin en düşük puanlı kitabı olmasına rağmen ben sevdim. Birçok kişi karakter isimlerinin uzunluğundan ve akılda kalmamasından şikayet etmiş. E ama İtalyanca böyle bir dil; isimler bile kulağa bir şarkı gibi geliyor bana, melodik ve güzel. :)
Komiser Montalbano'ya ise bayıldım. Süper kahraman gibi değil; düşünceli, alaycı, insanları iyi gözlemleyen biri. Olayları çözmeye çalışırken yalnızca ipuçlarını değil, insanların psikolojilerini de okumaya çalışıyor.
Polisiyenin yanında Sicilya'nın atmosferini, insan ilişkilerini ve küçük kasaba siyasetini de görmek benim hoşuma gitti.
Andrea Camilleri nin polisiye serisinin ilk kitabı olan Suyun Şekli de onlardan biri. Renkleri o kadar tatlı ve dikkat çekiciydi ki kayıtsız kalamadım. :)
Serinin en düşük puanlı kitabı olmasına rağmen ben sevdim. Birçok kişi karakter isimlerinin uzunluğundan ve akılda kalmamasından şikayet etmiş. E ama İtalyanca böyle bir dil; isimler bile kulağa bir şarkı gibi geliyor bana, melodik ve güzel. :)
Komiser Montalbano'ya ise bayıldım. Süper kahraman gibi değil; düşünceli, alaycı, insanları iyi gözlemleyen biri. Olayları çözmeye çalışırken yalnızca ipuçlarını değil, insanların psikolojilerini de okumaya çalışıyor.
Polisiyenin yanında Sicilya'nın atmosferini, insan ilişkilerini ve küçük kasaba siyasetini de görmek benim hoşuma gitti.
Aşkı Memnu?
Nerden başlayacağımı bilmemekle beraber yazmak istediğim çok şey var. Öncelikli olarak kitaptan ne beklediğimi ve ne bulduğuma değinmek istiyorum. (spoiler)
Dünya klasiği, Tolstoy, dönemin şartları gibi durumlar birleştiğinde ben muazzam bir eser okuyacağımı düşünmüştüm. Buradan eseri kötülediğim anlaşılmasın ama ben gerçekten daha farklı bekliyordum. Aşk, aldatma, eli elinin cebinde muhabbetinin bu denli yoğun olacağını düşünmemiştim. Daha felsefik ve tarihi bakışları olan, aşk üzerinden dozunda ders veren her anlamda yeterli bir eser beklemiştim. Türk dizilerinden kaçan, Aşkı Memnu okumayan kendime dünya klasiği adı altında hepsini yaşattım gibi hissettim. ''Abartıyorsun, sen olayı anlamamışsın kitapta karakter analizi vardı'' diyecek olanlar sakin olsun. Biliyorum haklısınız, dönemin şartları gereği kadın çok güzel yansıtılmış. Ergenliğe girdiği an sosyete güzellemeleri ile kendine koca bulmaya çalışan, bulduğunda cicim ayları gereği dünyanın en mutlu insanı gibi hisseden kadının evlendikten sonra eşinin onu aldatmasını ve bu duruma müdahale edemeyip (ahlaksız ilan edilir) sineye çekmesini; sıra sıra çocuklar yapıp güzelliğini, mutluluğunu kaybedip hayattan bezmesini adım adım çok güzel yansıtmış kitap.
Kitapda ki '' Neye yarayacak bunca didinme? Benim rahat bir dakika yüzü görmeden kah gebe kah çocuk emzirerek her an öfkeli her an huysuz, acı çekerek başkalarına da acı çektirerek kocasının tiksindiği kadın olarak ömrümü tüketmemden başka neye yarayacak? '' Alıntısından bu söylediklerime hak vereceksinizdir.
Kitabın ana karakteri olan Anna'nın durumu başlı başlına inceleme gerektirir. Keza Levin içinde aynı durum söz konusu. Ben kısaca ikisi hakkında da fikrimi söyleyeyim.Kocasını sevmeyen, hayatından memnun olmayan Anna'nın, kocasını açık seçik aldatmasını