“Hayatımı önümde dallanıp budaklanan bir incir ağacı gibi gördüm. Her bir dal bir başka yaşam olasılığıydı… Hepsini istiyordum ama birini seçmek, diğer tüm olasılıkları kaybetmek demekti. Ve ben orada, ağacın gövdesinde oturuyordum… açlıktan ölüyordum.”
“Derin bir nefes aldım ve kalbimin eski böbürlenmesini dinledim: ‘Ben varım, ben varım, ben varım.’”
“Ne kadar yalnızsan o kadar uzağa gidersin. Ne kadar terk edersen o kadar ölürsün.”
“Sorarlarsa, ‘Ne iş yaptın bu dünyada?’ diye, rahatça verebilirim yanıtını: ‘Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyarın arasında doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından...’”