Yağmurlu Hisler, isminin vaat ettiği o melankolik ama arındırıcı havayı sayfalarına başarıyla taşıyan bir eser. Yazar, insana dair gözlemlerini, bir şairin hissetme derinliğiyle birleştirerek okuruyla paylaşıyor. Edebiyatta bazen çok süslü kelimelerin anlatamadığı bir duyguyu, son derece sade ve "bizden" bir cümle çıplaklığıyla anlatıverir; bu kitap da tam da bu sadeliğin gücüne yaslanıyor.
Kitabın "Yalnızlık" bölümü, modern insanın en büyük çıkmazını, yani "herkesin mutlusun sandığı o içsel ıssızlığı" merkeze alıyor. Yazar, "Sözün uçması; sebebidir yazıya vefasızlığın" dizeleriyle yazının kalıcılığına sığınırken, aynı zamanda insanın fani oluşuna dair hüzünlü bir hakikatle yüzleştiriyor okuru. Buradaki yalnızlık, sadece kimsesizlik değil; insanın kendi bedeniyle, zihniyle ve dünyayla olan mesafesi. Yazar, metinlerin dokusuna bir "teşhis ve tedavi" edasıyla değil, daha çok bir "hal tercümesi" olarak dokunuyor. "Zihinlerde tasavvur, bedenlerde teşekkül" derken, aslında insanın dünyadaki varoluş sancısını özetliyor.
Yağmurlu Hisler, geleneksel bir şiir kitabının sınırlarına hapsolmaya direnen bir yapıya sahip. Metinler bazen damıtılmış bir şiir, bazen sorgulayıcı bir deneme, bazen de samimi bir günce tadında ilerliyor. Yazar, bir türün kalıplarına takılmadan hislerini olduğu gibi aktarmayı seçtiği için eser, bir sanat metninden çok, bir dostun gecenin sessizliğinde paylaştığı iç döküş sıcaklığına bürünüyor. Kitap bir oturuşta bitirilecek bir serüven değil; aksine okuru durup düşünmeye, satırların kendisinde neye tekabül ettiğini aramaya teşvik eden bir süreç. Örneğin:
Hangi maddenin kaçıncı bendisin
Bilmem ki neredesin
Bilenin bilmesiyle olmayan şeyler
Hazan kalbim tuz buz
Yine de "sevmekten kim usanır"
Bu sitem, kitabın yer yer sertleşen, yer yer
Günde 60 paragraf sorusu çözerken uzun soluklu roman okumak hiç akıl işi değildi ama iyi geldi.
Kitap okumayı tutku haline getirdiğim süreç cinayet/polisiye romanlarına başlamamla oldu. Hangi yaşta olursanız olun cinayet/polisiye romanlarının akışı sizi alıp götürüyor. Aslında cinayet romanı okumanın da ne yaşı ne de zamanı olmadığını anlamış oldum diyebilirim.
Claps’e içim parçalandı, öncelikle bunu belirtmek istiyorum. Ayrıca kitabın türü ne olursa olsun bana mutlaka bir şeyler öğretmesi hoşuma gidiyor. Claps sayesinde artık “afazi” diye bir rahatsızlığı ve bu rahatsızlığın ne olduğunu da öğrenmiş bulunmaktayım. Beyinde yaşanan bir hasar nedeniyle konuşma/anlama bozukluğu diyebiliriz kısacası.
Greta’nın yaşadıklarını da sanki bizzat ben yaşadım. Bazen heyecan o kadar doruktaydı ki resmen o anda Greta bendim. İşte tam da bu yüzden özlemişim cinayet romanı okumayı. Karakteri iliklerime kadar hissetmek bana çok haz veriyor. Bu ünlü gazeteci/sunucunun da yaşadığı gerilim dolu dakikalar bana çok iyi geldi.
Sensi ise o gudubetliğiyle resmen benim huysuz ve sevimsiz tarafımdı. Her ne kadar çoğu kişinin soğuk nevale olarak adlandırabileceği bir karakter olsa da Sensi gibi insanlar olmasa toplum olarak dağılır giderdik. Biraz da o despot karakterlerin ağırlığına ihtiyacımız var.
Uzun zamandır sürükleyici bir roman okumamış ve sürüklemek için can atanlara keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Büyümeyi Reddeden Çocuk1000Kitap
Çocuklar her daim hayaller kurar ve gerçek hayatta göremeyeceğimiz mucizelerin varlığına inanırlar; bu, onlar için nefes almak kadar kolay ve gerekli bir eylemdir. İşte Hiçbiryer de bu şekilde doğmuştur; çocukların sonsuz hayal güçlerinin yaratıcı tezahüründen. Ve yalnızca küçükken rüyalarımızda ziyaret edebildiğimiz bu büyülü adada hiç büyümeyen bir çocuk yaşamaktadır.
Peter Pan bir gün yetişkin olacağı kaderini reddeder ve henüz daha bir bebekken odasının penceresinden uçup gider. Hiçbiryer'de yaşayan Peter, başka çocukları da adasına getirerek orada onlara sonsuz bir macera ve oyun vaat eder. Tıpkı o malum gecede Wendy ve kardeşlerine yaptığı gibi.
Bu masal, pek çok farklı film ve tiyatro uyarlaması ve sayısız retelling'i ile aslında ortaya çıktığı andan itibaren hepimizin çocukluğunun da bir parçası hâline gelmiştir. Nitekim ben de Peter Pan'ın büyülü hikâyesiyle birlikte büyüdüm.
Bazıları daima çocuk olarak kalan bu oğlanı ve onun öyküsünü özgürlükle ilişkilendirirken, diğerleri sonsuz gençlik ya da çocukluğun masumiyeti olarak görüyor.
Fakat bana kalırsa bu masal en çok çocukların aşırılığı, iyiyi ve kötüyü tam olarak kavrayamayışı ve bencilliğini vurguluyordu. Mesela Peter'i örnek olarak alalım; bu haylaz oğlan hikâye boyunca bize yanlış gelen pek çok eylemde bulundu. Yine de eğer ona "Bunu neden yaptın?" diye soracak olsaydık, herhangi bir art niyet taşımadığını görürdük. O, eylemlerinin sonuçlarını düşünmeden harekete geçiyor. Yaptığı herhangi bir şeyin kötü olduğunun bilincinde değil ve belki de en kötüsü, kendi duyguları dışında diğer herkesin hislerine kör olması. Bu da ister istemez onu korkutucu bir figür hâline getiriyor.
Fark ettiğiniz üzere Peter, hikâye boyunca daimi bir unutkanlık hâlinde. Çevresindeki her şey ve herkes onun için geçiciyken,
Bilinçaltımızı Namaza Nasıl Hazırlarız?
Kitaptan aldığım bazı notları paylaşmak istiyorum:
• Namazlarımızı bilinçli bir şekilde kılabilmek için öncelikle bilinçaltımızı bu doğrultuda hazırlamamız gerekir.
• İslam’ı sorgulayarak, anlayarak ve içselleştirerek kabul etmeliyiz.
• Bu süreç çocukluk döneminde verilen din eğitimiyle başlar. Bu nedenle evlatlarımızın sorularını ciddiye almalı, onlara nitelikli cevaplar aramalı ve soru sorma isteklerini asla bastırmamalıyız.
• Bilinçaltı gördüklerini kaydeder. Bu yüzden çocukları yalnızca sözle değil, davranışlarımızla da eğitmeli; onlara örnek olmalıyız.
• Bilinçaltı neye inanırsa ona göre şekillenir. Bu sebeple zihnimizi güzel ve faydalı düşüncelerle beslemeliyiz.
• Dünya ve ahiret saadeti için bilinçaltımıza olumlu mesajlar göndermeliyiz.
• Namaz konusunda ilham gelmesini beklememeli; abdest alıp namaza durarak bilinçaltımızı bu ibadete alıştırmalı ve pekiştirmeliyiz.
William Shakespeare ‘Hamlet
Puan vermedi·180 syf.·
2026 30. kitabı
William Shakespeare ‘Hamlet
Hamlet Shakespeare
nein 1600-1601 yıllarında yazmış olduğun bir trajedidir. Eser, Danimarka Prensi Hamlet’inn, babasının ölümünün ardındaki gerçeği babasının hayaleti ile konuşarak öğrenmesi sonucu Claudius’tan (amcası)intikam alma çabasını konu alır,esere sıradan bir intikam hikâyesi olarak bakmamak gerekir; konuşamalar ve ikili diyaloglar arasında vucut bulun insanın varoluşunu,ölümü, iktidarı ele geçirme hırsın ve özgürlüğü sorgulayan derin bir felsefik bir yapısı vardır
Danimarka kralı Hamit’in babasıdır, ve sürpriz bir şekilde ölür, Danimarka kralı ölür ve Hamit’in amcası Hamlet‘in annesiyle evlenerek Danimarka tahtına oturur bir gün kralını hayreti hamle’i görünür ve cinayetin ardındaki sis perdesini aralar kendisini kardeşi clu. …. Gelin öldürdüğünü söyler, bunun üzerine Hamit’in içini müthiş bir intikam duygusu kaplar, olayı araştırır sorgular bunu yaparken müthiş bir iç sorgulamadan geçer, Hamlet deli rolüne bürünür , aslında her şeyin olan bitenin farkındadır ,eserde ağırlıklı üzerinde durulan birkaç ana tema vardır
1- intikam ; Hamlet’in temel amacı babasının intikamını almaktı, bunu yaparken Hamnet sürekli olarak düşünür iklimlerde kalır psikolojik gerilimlerin içine düşer, ve bu süreç Hamleti ciddi anlamda görür Shakespeare’in burada vermek istediği, intikam duygusunun insanı nasıl yorduğudur
2- ölüm eser baştan sona kadar ölümlerle doludur, kralın önü, ophelia nın ölümü, cl sonucunda ki ölüm yaş
Shakespeare’in vermek istediği mesaj önüm karşısında herkes eşittir
3-Varoluş ve Anlam Arayışı
Hamlet’in ünlü “Olmak ya da olmamak” konuşması yaşamın anlamını sorgular. İnsan neden yaşar, neden acı çeker, ölüm bir kurtuluş mudur gibi sorular eserin ana temasıdır
4-Görünüş ve Gerçeklik
Saraydaki herkes bir maske taşır:
-Claudius
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2026 74. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 15 Haziran 2026 17:37
Alice Fenney kitaplarına bayılıyorum. Okurken asla sıkılmıyor kurgunun içinde neler olduğunu çözmeye çalışıyorum. Bir çok teori üretirken zihniniz devamlı çalışıyor. Buna rağmen tahminler tutmuyor ve kitabın sonunda şok oluyorsunuz. İşte Alice okumak her kitabında size bunları yaşatıyor.
Kitapta en sevdiğim kısımlardan biride her karakterin ağzından bölümler okumak oldu. Hepsinin neler hissettiğini okumak, onların nedenlerini anlamaya çalışmak çok iyiydi.
Ve yazarın her zamanki tarzı asla sonunu tahmin edemeyeceğim bir kurgu ve sonunda şaşırmak. Yazarın tüm kitaplarını gözüm kapalı tavsiye ederim. Size kısaca kitaptan bahsedeyim.
Bu kitapta karakterlerin tamamı da güvenilmez. Sanatçı Eden Fox ve kocası Harrison, yakın zamanda Hope Falls'a taşınmışlardır. Sorun şu ki, Eden hayatının başka bir kadın tarafından çalındığını iddia ediyor ki bu başlı başına bu hikaye için güçlü bir başlangıç noktası, ancak bu etkileyici öykünün sadece bir parçası. Öykünün diğer kısmı ise Eden ve Harrison'ın yaşadığı yer olan Spyglass ile ilgili. Köyü tepeden gören etkileyici bir ev. Tarihi olan bir ev…
Eden sabah koşusundan sonra eve gelir, ancak anahtarlarının ön kapısına uymadığını fark eder. Kapıyı çaldığında, ona benzeyen bir kadın onun kendisi olduğunu iddia eder ve ardından kocası diğer kadının hikayesini doğrular. İşte bundan sonra sizi soluksuz okutacak, beyninizin yanmasına sebep olan olaylar başlayacak.
En sevdiğim karakter, davayı araştıran polis memuru Olivia Birdy oldu. Kendisi de pek çok sır saklayan yerel polis memuru Çavuş Carter'ın yardımıyla Birdy, gerçek Eden'in kim olduğunu ve köyde neden bu kadar şüpheli bir üne sahip olduğunu anlamaya çalışır. Tüm bu süreç boyunca kimin doğru söylediğini sorgulayacaksınız, bu yüzden şaşırtıcı sonuca ulaşmak için sayfaları merakla
Reklam
Reklam