Paulo Coelho diyor ki, ötekini susturun. Peki kim öteki? Sizi siz olmaktan alıkoyan, bahane üreten öteki siz. Bunu yapmak için anlık fırsatları kollayın. Hergün yeni fırsatlar doğar güneşle birlikte ama insanların günü neredeyse birbirinin aynısıdır. Elinde olanı kaybedip tekrar bulmak için çaba gösteren insanoğlunu ve insanı, insan sıfatıyla onurlandıran duyguların ve düşüncelerin başında inanç, sevgi ve saygının geldiğini mükemmel hikaye etmiş.
BU KİTAP MÜKEMMEL BİR ŞEY KESİNLİKLE ALIN ALDIRINNN
Bu kitabı okurken hem çok ağladım, bazen gülmekten yerlere yattım,bazen içime huzur doldu,bazen ise daha çok ağladım
Büyük ihtimalle kitabın sonunu biliyorsunuz bu aralar verilen spoiler sayısı artmaya başladı.Ama Bu kesinlikle bu kitabı okumak için engel değil.(Sonunu spoiler ile öğrenmediysen burayı okuma spoiler kısmı bittiğinde alta yine parantez içinde yazacağım)
Evet bu kitabın sonu çok kötü bitti.Çok ağladım.Bir hafta boyunca hep onları düşündüm.Ama artık bitti diye üzülmek yerine en azından yaşandı diye seviniyorum.
(Spoiler yeri bitti okumaya devam edebilirsinn)
Yani bu kitabı kesinlikle oku ve sadece bana güven.Pişman olmayacaksın
(BURADA SPOİLERLİ ALIMTI VAR SPOİLER YEMEK İSTEMİYORSAN OKUMA)
"Susturun şu silahları onun kalp atışlarını duyamıyorum durdurun şu savaşı" 
Beyaz Leke - 2 
Aslı Arslan
Beyaz Leke - 2 Aslı Arslan
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2025 17. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 24 Haziran 2025 17:30
Yakub’un Tünelleri ~ Mehtap Altan
.
Alıntılar;
.
ey hıncını önce zayıf olanın
yarasından alan insanoğlu!
.
susturun içimdeki
kanamış şıvgın öpüşlerini!
ruhumun kangren dudaklarından
yatalak düşler firar edecek
.
anma kelimelerinle emi?
ve hatta yanma!
.
dilimin ucuna yuva yapan meczup gül tomurcuğu!
dikenin yazgına hançer olunca duyacaksın boşluğun genzine çöreklenen
sudan çıkmış balık telaşını!
görmek yok bu lisanda
duymak var
uymak var acının ritmine
uyumak var uyanmanın cenderesine...
ve uğunmanın kıyısında huzuru sobeleyen zamana
ağyar olmak var
hasretin vuslata sadakatince...
.
kaşıkla verilenin kepçeyle alındığını öğreten
hikâye
sana da
size de
Carlo Collodi, 1880’lerde oturmuş ve demiş ki: “Ben öyle bir çocuk karakteri yazacağım ki, yalan söylediğinde burnu uzayacak, tilkiyle kediyle takılacak, cırcır böceğinden hayat dersi alacak.” Bu cümleyi kurarken muhtemelen uykusuzdu, kafeini fazla kaçırmıştı ya da... sadece İtalyandı.
Pinokyo sıradan bir çocuk değil. Zaten çocuk da değil. Bildiğin sandalye bacağı. Gepetto denen marangoz amcamız, yalnızlıktan mıdır bilinmez, bir tahta parçasına çocuk yapmaya karar veriyor. Yani düşün, adam kuklayla “baba-oğul ilişkisi” kurmaya çalışıyor. Modern psikoloji bu ikiliyi görse kitabı değil, acilen terapi randevusu yazardı.
Pinokyo doğar doğmaz koşturuyor, yalan söylüyor, okula gitmiyor, bütün dolandırıcılara kanıyor. Kısacası her şeye maydonoz olan ama hiçbir şeyden anlamayan bir karakter. Yani günümüz sosyal medya fenomenlerinin atası olabilir.
Burnu uzuyor çünkü yalan söylüyor. Bu çok güzel bir özellik. Düşünsene, sınavdan düşük aldığını saklayan öğrenciye “Kaç aldın evladım?” deyince burnu bir anda masa lambasını deviriyor. Ya da sevgilisine “Sadece arkadaşız” diyenin burnu minibüs aynasına çarpıyor. Ah be Pinokyo, niye bizde bu sistem yok?
Yanında da sürekli "iyi ol, düzgün yaşa" diyen bir cırcır böceği var. Bu böcek, mahalle teyzesi gibi sürekli nasihat veriyor ama hiçbir zaman eğlenceli değil. “O yola girme, şu çocuklarla takılma, annen üzülür” vs. Bazen okurken içimden “şu böceği susturun biri!” demedim değil.
Ama ne oldu? En sonunda, Pinokyo tüm saçmalıkları yaptıktan sonra “Aaa, ben insan olsam daha güzel olurmuş” dedi. Geç olsun da, tahtadan olmasın!
Özetle: Pinokyo, hepimizin yalan söylediği, hata yaptığı, ama sonunda biraz akıllandığı tarafımız. Ama kabul edelim, gerçek hayatta o kadar hata yapan biri olsa büyük ihtimalle haber bülteninde ‘şüpheli şahıs’
Mutluluk sıfır kilometrede başlar
İlk defa bu tarz bir kişisel gelişim psikoloji romanı okudum kalbimi sıcacık yaptı hayatımızdan bir sürü önyargılı ve egoist maelle geçiyor belki de bazen o maelle biz bile olabiliyoruz eğer hayatınızda böyle kişiler varsa veya o kişi sizseniz artık ona bir dur demenin zamanı gelmiş demektir. İçinizdeki etrafınızdaki maelleri susturun onlara fırsat vermeyin onlara sevgiyi öğretin mutluluk karşımıza yolda öylece çıkmaz mutluluk sıfır kilometrede başlar dünya asla değişmez ancak siz bakış açınızı değiştirirseniz dünya değişir belki de değişmesi gereken dünya değil sizsinizdir umarım çıkacağınız bu yolda bu kitap size rehberlik eder sevgiler
Hiçlik Şiiri1000Kitap
Puan vermedi
Hiçliğin ortasından yazıyorum;
Her yanımı karanlık bürümüş,
Sesler geliyor uzaktan, çok uzaktan,
Duymadığım bilmediğim sesler.
İçim ürperiyor ne olur açın ışıkları,
İçim ürperiyor ne olur kaldırın uzakları,
Kılım kıpırdamıyor ne yana dönsem karanlık,
İçim ürperiyor susturun çığlıkları.
Yaşayamayacak kadar yorgun ama ölemeyecek kadar hayattayım.
Hiç kimseye tam olarak anlatamadım içimi,
Anlatamayacağım.
Hasret kalacağım elbet sevgime,
Sevdama,
Sevgilime...
Bir sabah masmavi bulutlara koşacağım atımı,
Geri dönüşü olmayan yollara gireceğim,
Varlığımın kıymetini bilmeyenleri hasret bırakacağım gölgeme,
Her şey geçecek geçmesine de,
İçimdeki çaresizliğin boşluğu dert olacak içinize.
Hiçliğin ortasından yazıyorum,
Biliyorum eski günlere dönemeyiz,
Gerek de yok buna,
Tıpkı acının beni terk etmeyeceğini bildiğim gibi.
Hasret kalacağım elbet sevgime,
Sevdama,
Sevgilime...
(kendi şiirim, değerli okurlar ile paylaşmak istedim.)