kapanır gözlerim
gözlerinin ağırlığınca
ben acımla birim
ete kemiğe bürünmüş acı’yım ben
kendinden yitip giden
gidemeyen
yeni sığmazlıkları karşılar
derinimdeki sancılar
en çok seni tanırım ben
kendimden bile çok
beni bırak, gideyim
senden
sendeki acılara