Yayınevine roman için “Bu kitapta basım hatası var” şikayeti iletilmiş pek çok kez. Nasıl okunacağını bilmiyorsanız evet basım hatası olduğunu düşünebilirsiniz. Kitapta iki ayrı kişiye ait günlük var. Soldaki sayfalar tamamen erkek kişiye ait, sağdaki sayfalar ise tamamen kadın kişisine ait. İki okuma şekli var. İsterseniz sadece soldaki sayfaları okuyarak kitabı bitirip, tekrar baştan sağdaki sayfaları okuyarak tekrar bitebilirsiniz. Ya da zaten eşzamanlı gidiyor. Önce aynı günü erkeğin gözünden sol sayfayı okuyarak, sonra aynı günü kadının gözünden sağ sayfayı okuyarak ilerleyebilirsiniz. Ben bu ikincisini yaptım.
Gerçek kişilere ait günlük olmasa da günlük okumak gerçekten çok keyifliymiş. Günlük türünde olan başka kitaplar bulup okuyabilirim aslında. Yazım dilini ve hikayeleri çok beğendim. Aynı olayları iki farklı insanın gözünden okuyunca bu kadar farklı olmasını beklemiyorsun aslında. Gerçek hayatta da bunun olabileceğini düşünmek insana biraz farklı hissettiriyor.
Benim romanda sanırım en çok takıldığım kısım kadın karakterinin abisine karşı olan fazla saplantısı demek istiyorum ben. Gerçek hayatta da insanların aile bireylerine bu kadar saplantılı olması hep tuhaf gelmiştir. Bu karakter belki gerçek hayattakilerden biraz fazla olabilir. Okurken çok sinirlendim çok gerildim.
Neyse ki bu bir kitaptı ve bitti. Sakince uyuyabilirim.
"Insan gençliğini aşka vermezse, gençlik ne işe yarar?"
"Ama kaybeden sonunda siz olmuşsunuz."
"Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?"
"Ama bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz."
"İyi ya boş değildi kucağım."
"Ama yandınız, kül oldunuz."
"Ama vardım, kül bunun kanıtı."
12 Eylül'ün gölgesinde boğulan bir aşk hikâyesi... Yaşamın kıyısında seyirci olmaktan öteye gidememiş bir erkek... Birbirinin ışığıyla kamaşan iki ayna arasında parçalanan bir kadın... Başkasının gözünde nasıl göründüğünü, iki günlük üzerinden anlatan deneysel bir çalış-ma. Modern zamanların karmaşık insanlık halleri Ayfer Tunç'un usta kaleminden unutulmaz bir edebiyat şölenine dönüşüyor.
Suzan Defter, daha önce öykülerinden biri olduğu Taş-Kâğı-Makas'tan azat olmuş, tek başınalığı hak etmiş bir eser.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
NASIL BEĞENİLDİ AKLIM ALMIYOR
Kitap farklı teknikle yazılmış o kısım güzeldi. Ama o kadar içi boş ve anlamsız bir kitaptı ki harcadığım zamana acıdım. İyi bir okurun bu kitabı övebileceğini sanmıyorum.Birçok mesele içi dolu gibi akstrettirilip değinilmeden bitti mesela. Evet abisine çok hayran bir kız evet onu kıskanmış da bilmem ne de. Aile içi ilişkilerde o sevgi dozunu ayarlayamamanın kendi hayatını kuramamasına sebep olduğunu gördüm.Ama öyle keyifli bir kitap asla değildi.Çok daha güzel kitaplar var vaktinizi zayi etmeyin derim
Çok derin cümleleri olan bir kitap, “burda büyük bir his geçti içimden ama acaba anlayamadım mı”kaygısı. Bazı cümlelerin altını çizerken sigara yakarken buldum kendimi. Bazı cümleler havada asılı kaldı anlayamadım.. Ne yazsam ifade edebilirim? Birisi yalan mı söylüyordu? Yoksa insan karşındakini görmek istediği gibi mi görüyordu? Suzan manolya ağacını bilemedi ama Ekmel “manolya ağacını çiçeksiz haliyle tanıdı Suzan hanım “ diye yazmıştı. Menekşe ağacı olan hikaye kimindi..
Suzan Defter
Eser çok akıcı fakat asla basit olmayan bir dille yazılmış. Kitapta hayatı ve aşkı yaşamak yerine sadece temas edebilmis iki karakterin günlüğünü okuyoruz. Kitabın sol sayfaları Ekmel Bey' in günlüğü iken sağ sayfaları ise Derya' nin günlüğü şeklinde kaleme alınmış. Bu yönü ile farklı bir okuma tecrübesi sunmaktadır.
Ekmel Bey erken emekli olmus eşinden ayrilmis maddi sıkıntısı olmayan sırf sikildigi için evini satılığa cikarip almaya niyetlenen hanımlarla sohbet eden bir avukattir. Derya ise tek ailesi abisi olan eşiyle aile olmayı bilememiş ve ayrilmus üniversite okumuş falan çalışmayan orta yaşa merdiven dayamış bir hanımdır. Evden cikamama hastalığına yakalanmaktan korktuğu için satın almayacagi satılık bir evi görmeye gittiği gün tanışmıştır Ekmel Bey ile. Kendini abisinin fedakar ve değeri bilinmemis eski sevgilisi ve aynı zamanda arkadaşı Suzan olarak tanıtmış ve Suzan' in hikayesini anlatmıştır Ekmel Beye.
Kitapta karakterlerin kendi kalemleri ile geçmişlerine ve bugunlerine tanıklık edilmaktedir
Ekmel ve Derya karakter analizi ustaca ortaya konmuştur. Ve bu karakterler asla sıradan bir hayat sürmüş olağan karakterler değildir. Ayrıca aynı tarihlerde aynı olayları farklı bir şekilde yazmaları gunluklerine aslında gerçek olanin anlattigin değil karşındakinin anladığı olduğunu gözler önüne sermiştir.
1930'ların Almanyası'ndan yükselen Nazi baskısı ve hayata tutunmak için Türkiye’ye sığınan Schlimann ailesi...
Kitap, bu ailenin sıfırdan var olma mücadelesini anlatırken, dönemin toplumsal ve siyasi değişimlerini de harika bir şekilde satırlara döküyor. Elsa, Suzan, Sude ve Esra ile kuşaktan kuşağa uzanan bir yolculuğa çıkıyoruz.
Yaşanan siyasi çalkantıların etkilerini okumak çok merak uyandırıcı ve etkileyiciydi.
Tarihin; insani ilişkiler, göç ve aidiyet gibi duygular etrafında şekillenerek anlatıldığı bu tarz eserleri çok seviyorum. Benim için her anlamda dopdolu ve elimden bırakamadığım son derece sürükleyici bir kitap oldu. Eğer tarihsel kurgu romanlarından keyif alıyorsanız, bu esere kitaplığınızda mutlaka yer vermelisiniz. Keyifli okumalar!
