s.
@svdceylan
‘𝓩𝓲𝓱𝓷𝓲𝓶 𝓫𝓾 𝓼̧𝓮𝓱𝓲𝓻𝓭𝓮𝓷, 𝓫𝓾 𝓭𝓮𝓿𝓲𝓻𝓭𝓮𝓷 𝓬̧𝓸𝓴 𝓾𝔃𝓪𝓴𝓽𝓪’
İstanbul uc.
23 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Gözleri çok güzel parlıyor. O kadar parlak bakıyor ki… İnanıyorum onu. Ampul kafa değilim ben. İnanınca ve anlayınca kalbimde bir şey oluyor. Isınıyor…Işık saçıyor. Kalbimde bir ampul yanıyor. Anlıyorum.Elimi kabak kafama götürüyorum. Okşuyorum. Gülüyorum da. Mutluyum da. Ayşe’ye bakıyorum. Benim kafam ampul değil, demek isteyerek:
“benim kalbim ampul” diyorum ona. Doğru ya bu sebeple bu kadar çok ve bu kadar kolay kırılıyor
Ayşe bakıyor bana
‘Çok aptalsın’ diyor yine gidiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zaman her şeyin ilacıdır diyenler yanılmış, zaman ne olacak ilaç milaç zaman dediğin kendisi zehir, kendisi ecza.
‘Bende bakılacak bir şey varsa o da kusurdur.’ Bakılacaksa o bakılsın.
İnsan bir kez öldü mü, hep öyle kalıyormuş, bunu anlamam yıllarımı aldı. Sevmedim bunu. Ben ölüme bakkala gitmek gibi bir şey sanıyordum.
